Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/84 K.2015/9752

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira farkı alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; taraflar arasında 05.10.2010 tarihli, aylık 1.400 TL bedelli 1 yıllık kira sözleşmesi imzalandığını, sözleşmede artış şartı bulunduğunu, bir yıllık kira süresinin dolmasından sonra davalı aylık kira bedeli olarak 1.500,00 TL ödemiş ise de 2011 ve 2012 dönemlerinde sözleşme gereği kira artışı yapılmadığını belirterek 2.850,00 TL kira artışı farkı alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kira sözleşmesinin artış şartının yenilenen ilk kira dönemi için geçerli olacağı, sonraki dönemler için tarafların anlaşması veya mahkemece kira tespitine karar verilmesi gerektiği belirtilerek yenilenen ilk kira dönemi olan 15/10/2011- 15/09/2012 tarihleri arasındaki kira farkı olan 492,12 TL yönünden davanın kısmen kabulüne, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 05/10/2010 başlangıç tarihli, bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin hususi şartlar 7. maddesinde, sözleşme devam ettiği takdirde kira artış oranının İstanbul Ticaret Odasının TEFE-TÜFE endekslerinin ortalaması olacağı kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar.

Sözleşmenin bu hükmü gereğince davalı kiracının kira parasını her yenilenen kira yılında sözleşmedeki artış oranına uygun şekilde artırarak ödemesi gerekir. Buna göre sözleşmedeki artış şartına uygun olarak ilk artış yılı kira bedelinin tespit edilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

İkinci yıl için, kira sözleşmesinin bağlayıcı olduğu gözetilerek ve 6098 sayılı T.B.K.nun kira bedelinin belirlenmesi başlıklı 344. maddesinde; "tarafların yenilen kira dönemlerinde uygulanacak kira bedeline ilişkin anlaşmaları, bir önceki kira yılında üretici fiyat endeksindeki (ÜFE) artış oranını geçmemek koşuluyla geçerlidir.

Bu kural bir yıldan daha uzun süreli kira sözleşmelerinde de uygulanır." hükmü dikkate alınarak ÜFE artış oranını geçmemek üzere sözleşmedeki artış hükmü doğrultusunda 2012 yılı kira farkı alacağının tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.