Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2021/2743 K.2022/2287

Davacı vekili; davacı ile davalı ... ... ile müvekkili site yönetimi arasında 29/09/2014 tarihinde "Site dahilindeki 64 asansörün TSE standartlarına getirilere yeşil etiketli olarak teslim edilmesi" için imzalanan sözleşme uyarınca 64 asansörün 5 ay içerisinde eksiksiz olarak teslim edileceğini, davalının sözleşme süresinde işi eksiksiz olarak teslim edemeyeceğinin anlaşılması üzerine 26/02/2015 tarihinde "Ek sözleşme" ile işin tesliminin 01/05/2015 tarihine kadar uzatıldığını,

ek sözleşmede 01/05/2015 tarihinden sonra gecikilen her gün için asansör başına 150,00 TL cezai şart ve 50.000,00 TL gecikme bedeli ödenmesinin ve davalının cezai şart için senet vereceğinin kararlaştırıldığı, ancak ödenmediğini,

davalının işi geç teslim ettiği ve ücret ödemelerinin durdurulduğunu belirterek geç teslim nedeni ile ödenmesi gereken 100.387,25 TL cezai şartın ödenmesi gereken tarihlerden işletilecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesini talep etmiş ve 04/07/2017 tarihli ıslah dilekçesi ile ceza-i şart alacağını 157.200,00 TL olarak belirlemiştir.

Davalıya dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak herhangi bir cevap vermediği gibi duruşmalara da katılmadığı görülmüştür.

Mahkemece, davanın103.600,00 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı asil istinaf etmiştir.

İstanbul Bölge Adliyesi 15.Hukuk Dairesi tarafından; İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından görevsizlik kararı verildiği, bu kararın kesinleşmesine kadar HUMK hükümlerinin uygulanması gerektiği, bu nedenle istinaf değil temyiz incelemesinin yapılması gerektiği gerekçesiyle dosyanın mahal mahkemesine iadesine karar verilmiş ve dosya Dairemize gönderilmiştir.

20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlara karşı istinaf kanun yoluna bu tarihten önce verilen kararların kesinleşmesine kadar ise HUMK'nın 427 ile 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı HMK'nın geçici 3. maddesinin 2. bendi hükmüdür.

Kanunun bu hükmünde kanun koyucu, yargılamanın bir aşamasında Yargıtay tarafından bir görüş bildirilmiş olması halinde dosyanın nihai olarak kesinleşmesine kadar HUMK hükümlerinin uygulanmasını amaçlamaktadır. Yargılama sırasında dosyayı nihai olarak sonuçlandırmayan görev ve yetkiye ilişkin kararın Yargıtay yoluna başvurulmadan kesinleşmiş olması durumunda Yargıtayın dosyanın usul ve esasıyla ilgili bir görüş bildirmediği izahtan varestedir. Böyle bir halde kanunun geçici 3. maddesi 2. bendi uygulama yeri bulmayacak, istinaf incelemesine tabii olacaktır. İstinaf taraflara ikinci bir yargılama hakkı tanımakta olup, bu husus tarafların lehine kabul edilen hukuki bir düzenlemedir. Kanunlarda yorum yapılırken lehe olan yorumun yapılması evrensel hukukun gereklerindendir.

Bu gerekçeler doğrultusunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15.Hukuk Dairesinin istinaf incelemesi yapması gereken dosyayı aksi düşünceyle Dairemize göndermesinde isabet bulunmamış, kararın kaldırılarak istinaf incelemesi için dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15.Hukuk Dairesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.