Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2021/4882 K.2022/1680

Taraflar arasındaki konkardato davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekili ile müdahil ... Araçlar Ticaret ve Sanayi A.Ş. Vekilince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, motorlu kara taşıtları yakıtı ticareti ile şehirlerarası yük taşımacılığı alanında faaliyet gösteren müvekkili şirketin ülke genelinde yaşanan ekonomik koşullardan olumsuz etkilendiğini öne sürerek konkordato projesi kapsamında şirketin borçlarını ödeme imkanına kavuşacağından bahisle müvekkili şirket hakkında geçici mühlet ve sonrasında 1 yıllık kesin mühlet verilerek konkordatonun tasdikini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının konkordato projesine ilişkin teklifin kanunda aranan nisapla kabul edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacı hakkında talep edilen konkordatonun tasdikine karar verilmiştir. Davacının ve bir kısım alacaklıların istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince yapılan resen inceleme neticesinde kesin mühlet süresi bittikten sonra mühletin uzatılmasına karar verildiğinden bahisle konkordato prosedürünün mevcudiyetinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ve davacının konkordato isteminin usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım alacaklılar vekilleri ve davacı vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1) İcra ve İflas Kanunu’nun “Konkordatonun mahkemede incelenmesi” başlıklı 304. maddesi uyarınca, komiserin nihai raporunu hazırlayıp mahkemeye sunmasıyla birlikte duruşma safahatı başlar. Bu aşamadan önce yapılan duruşmalar mahkemenin dosya takibini sağlamak amacıyla açtığı duruşmalardır.

Somut olayda, mahkemece 11.03.2019 tarihinde davacı şirkete 1 yıl süre ile kesin mühlet verildiği ve yukarıda izah edildiği üzere dosyanın takibini sağlamak amacıyla açılan 10.03.2020 tarihinde yapılan duruşma sırasında 1.No.lu ara kararla kesin mühletin 3 ay süre ile uzatılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu karardan sonra verilen 13.03.2020 tarihli “kesin mühletin uzatılması” kararı ise esasa münhasır olmadığı için kesin mühletin usulüne uygun bir şekilde 11.03.2020 tarihinden itibaren 3 ay uzatıldığının kabulü gerekir.

Bu itibarla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesinin dosyada 13.03.2020 tarihli kararı dayanak yaparak kesin mühletin usulüne uygun olarak uzatılmadığından bahisle usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş bu itibarla hükmün bozularak diğer istinaf sebeplerinin incelenmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine iadesi gerekmiştir.

2) Bozma nedenine göre bir kısım alacaklılar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.