Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2021/5131 K.2021/2202

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı kurum arasında "Yemek Pişirme Ve Dağıtım Hizmet Alım Sözleşmesi" imzalandığını, sözleşmenin 10.05.2010 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli olduğunu, bu sözleşme uyarınca müvekkilinin davalı kuruma toplam 1.500.000 öğün yemek pişirme ve dağıtım hizmeti verileceğinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin sözleşme uyarınca tüm yükümlülüklerini eksiksiz olarak yerine getirdiğini, her öğün için iki kap fazladan yemek vermek suretiyle davalı kuruma toplamda 2.500.000'e yakın fazladan yemek hizmeti verildiğini, bu durumun müvekkilini maddi ve manevi zarara uğrattığını ileri sürerek,

davalı kuruma fazladan sunulan yemeğin malzeme maliyetinden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 714.000,00 TL'nin işin bittiği tarih olan 10.05.2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın bir yıllık süre içinde açılmadığını, zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, davacının kendi isteğiyle fazladan yemek verdiğini, idarenin böyle bir talebi olmadığını, davacının kötü niyetli hareket ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında; taraflar arasındaki sözleşmeye göre 3 kap yemek vermekle mükellef olan davacı şirketin kendi iradesi ile sözleşme dışına çıkarak 4 veya 5 kap yemek verdiği, davalının davacı yüklenicinin kendi iradesi ile verdiği fazladan yemeği itiraz etmeden kabul edip tükettiğine göre, fazladan yemeğin bedelini yükleniciye ödemesi gerektiği, fazladan verilen toplam yemek maliyetinin 366.971,25 TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurmasına üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesince; davalının yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.Dava, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan sözleşme dışı işbedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Her ne kadar mahkemece sözleşme dışı iş bulunduğu kabul edilerek sözleşme dışı iş bedelinin tahsiline karar verilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf itirazları esastan reddedilmiş ise de; davacı bu işi profesyonelce yapan basiretli bir tacir olarak sözleşmeyi uygulaması gerekir.

Yemek dağıtımı işi yapılırken bol kepçe konulması veya kap sayısından fazla yemek dağıtılarak bunun daha sonra fazla iş olarak ileri sürülmesi ve sözleşme dışı iş olarak kabulü mümkün değildir. Taraflar arasındaki sözleşme gereğince hizmet işlemi genel şartnamesi ek olup, zamanında ve usulüne uygun olarak itiraz da ileri sürülmemiştir. Ceza tehdidi ile itiraz ileri sürülmediği iddiasının dinlenmesi olanağı bulunmamaktadır.

Diğer yandan iki yıl boyunca hiçbir itiraz ileri sürülmeyen bu durumun sözleşme ilişkisi sona erdikten sonra gündeme getirilmesi de hakkın kötüye kullanılması mahiyetindedir ve TMK'nın 2. maddesi gereğince bu durumun korunması mümkün değildir. Bu hususlar dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.