Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2021/5139 K.2022/3321

Davacı estetik amaçlı operasyon nedeniyle uğradığı zarar için fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminat, 500.000 TL manevi tazminat talep etmiş, 09.04.2019 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 35.399,01 TL’ye çıkarmıştır.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 1.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden, 34.399,01 TL maddi tazminatın ıslah tarihi olan 09.04.2019 tarihinden itibaren, 25.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Davalılar istinaf başvurusunda bulunmuş, Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile davanın kısmen kabulü ile 1.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden, 34.399,01 TL maddi tazminatın ıslah tarihi olan 09.04.2019 tarihinden itibaren, 15.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Bu hükme karşı taraf vekillerince temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

HMK'nın 362/1-a maddesi ile 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararları verildiği anda kesin olup temyiz edilemez. HMK’nın ek 1. maddesi gereğince bu miktar 2017 ve sonrası yıllarda her yıl yeniden değerlendirme oranında artırılacaktır. Bu hükümlere göre hesaplama yapıldığında Bölge Adliye Mahkemesi kararları yönünden 2021 yılı için temyiz kesinlik sınırı 78.630,00 TL’dir.

Davacı tarafından mahkemece verilen ilk karar istinaf edilmemiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesince hükmolunan 25.000 TL manevi tazminat kaldırılarak, 15.000 TL‘ye hükmedilmiştir. Bu durumda temyiz başvurusu düşürülen 10.000 TL için yapılmıştır. Yine davalılar açısından da temyiz başvurusu Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile kabulüne karar verilen toplam 50.399,01 TL için yapılmış olduğundan Bölge dliyeMahkemesi karar tarihine göre temyiz edenler yönünden kesinlik sınırı altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi temyiz dilekçesinin reddine karar verir, 344'üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder (HMK 346/1 ve 366).

Temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise 01.06.1990 tarih 1989/3 Esas, 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından da temyiz talebinin reddine karar verilebilir.

Bu İçtihadı Birleştirme Kararı HUMK hükümleri nedeniyle verilmiş olsa da HMK’daki benzer düzenlemeler de aynı yorum ve sonucu doğurduğu için HMK hükümlerine göre temyiz yönünden de uygulanması gerektiğinden temyiz isteminin reddi gerekmiştir.