Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2021/6031 K.2022/5517

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hüküm davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili idare ile davalı yüklenici arasında Veri Merkezi Pasif Bileşenleri Tamamlama Alımı işi konulu 26.07.2012 tarihli sözleşme imzalandığını, sözleşme ve eklerine göre garanti süresi içerisinde belirlenen zaman dilimleri içerisinde arızaya müdahale etmeyen yüklenici için cezai şart öngörüldüğünü, davacı kurum tarafından 31.01.2014 ‘te açılan arıza çağrı kaydına davalı yüklenicinin müdahale ederek tutanağın teşhis kısmına ‘’çözüm için görüşülecek’’ yazarak herhangi bir müdahalede bulunmadığını, söz konusu arızanın 05.07.2014 tarihinde giderildiğini, gecikilen günlere karşılık (155 gün) cezai işlem bedelinin ticari temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini, davanın kabulünü talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında veri merkezi konulu 21.10.2011 tarihli ve daha sonra Veri Merkezi Pasif Bileşenleri Tamamlama Alımı konulu 26.07.2012 tarihli ikinci sözleşme imzalandığını, ilk sözleşme bakımından 2 yıllık garanti yükümlülüğünün kabul yapıldıktan sonra 21.12.2013 tarihinde sona erdiğini, ikinci sözleşme bakımından kabul yapıldıktan sonra garanti yükümlülüğünün 21.12.2014 tarihinde sona erdiğini, her iki sözleşme bakımından kesin kabul işleminin herhangi bir ihtirazi kayıt olmaksızın yapıldığını ve kesin teminatların dahi iade edildiğini, davacının artık cezai şart isteminde bulunamayacağını,

müdahale edilen şalterlerin garanti yükümlülüğünün sona erdiği ilk sözleşme kapsamında olduğunu, çağrı kaydına müdahalenin zamanında olduğunu, cezai şart hesabının ve talebinin haksız olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, arıza ihbarı yapılan şalter ile müdahale edilerek düşük gerilim ünitesi monte ettirilen şalterlerin farklı olduğu, arıza tespiti yapılarak müdahale edilen şalterlerin garanti yükümlülüğünün dolmuş olduğu ilk sözleşme kapsamında kaldığı, anılan nedenlerle davalı aleyhine cezai şart koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.

Karar, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiş, bu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Yerel mahkemece verilen karar tarihinde yürürlükte bulunan 2017 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Tebliği’nin 13. maddesine göre; (1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

Yukarıda yer verilen açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde. Yerel mahkemenin 14.07.2017 tarihli kararının hüküm kısmının 3. bendinde, davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/1 maddesi kapsamında dava değeri üzerinden tarifedeki oranlar esas alınarak vekalet ücretinin hesaplanarak hükmedildiği belirtilmiş ise de dava değerinin, dava dilekçesinde 10.101.476,380 TL olarak gösterildiği,

davalı yararına hükmedilen vekalet ücretine ise dava konusu edilen alacağı aşar nitelikte 101.079.963,80 TL bedel üzerinden hükmedildiği anlaşılmış olup, yerel mahkemece hükmedilen vekalet ücretinin karar tarihinde yürürlükte bulunan 2017 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13/1 maddesinde belirtilen esaslara aykırı olarak dava edilen alacağı aşar nitelikte hesaplanması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın 370/2 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.