Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/136 K.2023/917

Taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesine dayalı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında posta gönderilerinin dağıtımına ilişkin hizmet alım sözleşmesi akdedildiğini, davalı şirket nezdinde çalışan işçilerin İş Mahkemelerinde açmış oldukları davalar neticesinde başlattıkları icra takiplerinde tüm ödemelerin müvekkil şirket tarafından yapıldığını, takip konusu tüm tazminatlardan davalı asıl işverenin sorumlu olduğunu ileri sürerek 10.000,00 TL nin ödeme tarihinden itibaren rücuen davalı taraftan tahsilini talep etmiş, 16.03.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 106.787,74 TL ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, görev itirazında bulunarak, esas yönünden de hizmet sözleşmesi, idari ve teknik şartname kapsamında işçilik alacaklarından davacı yüklenicinin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Eskişehir 3 Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.05.2016 tarih ve 2014/1005 E., 2016/171 K. sayılı kararı ile taraflar arasında hizmet alım sözleşmeleri imzalandığı bu bağlamda işçilerin sözleşmelerinin feshedilmesinden dolayı hak ettikleri ücretler ile ilgili yapılan takipler neticesinde davacı şirketin iş mahkemesi kararlarına istinaden toplam 213.575,48 TL ödemek durumunda kaldığı, bu paranın ödenmesinden 6552 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca asıl işverenin de sorumluluğunun bulunduğu, davalı kurumun bilirkişi raporu ile tespiti yapılan 106.787,74 TL den sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 30.04.2019 tarih 2016/6297 E. 2019/1612 K. sayılı ilamı ile davacı PTT Genel Müdürlüğü 23.05.2013 tarihinde yayınlanan 6475 sayılı Kanunun 21. maddesi gereğince anonim şirkete dönüştürüldüğü, davanın tarafları tacir ve dava konusu ticari işletmeleri ile ilgili olduğuna göre davanın Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiği, görevsizlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında hizmet alım sözleşmeleri imzalandığı bu bağlamda işçilerin sözleşmelerinin feshedilmesinden dolayı hak ettikleri ücretler ile ilgili yapılan takipler neticesinde davacı şirketin iş mahkemesi kararlarına istinaden toplam 213.575,48 TL ödemek durumunda kaldığı, bu paranın ödenmesinden 6552 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca asıl işverenin de sorumluluğunun bulunduğu, davalı kurumun bilirkişi raporu ile tespiti yapılan 106.787,74 TL den sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; işçilik haklarından ... tüm ödemelerin yüklenici firmaya ait olması ilgili sözleşmeler gereği olduğunu ileri sürerek mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 ncı ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme Mahkemece, 6552 Sayılı Kanunun 8. maddesi ile 4857 Sayılı İş Kanununun 112. maddesinde yapılan değişiklik gerekçe gösterilerek dava dışı işçinin işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de kanunda yapılan değişikliğin yorumunda hataya düşülmüştür.

Kamu İhale Kanununa göre; hizmet alımları kapsamında istihdam edilen işçilerin yüklenici şirket bünyesinde çalıştıkları tüm işçilik alacaklarının yüklenici şirket tarafından karşılanacağı gerek ihale şartnameleri ve gerekse sözleşmeler ile sabittir. İş mevzuatına göre ise işçiye karşı İş Kanunundan kaynaklanan her türlü işçilik alacaklarından üst işveren ve yüklenici (taşeron) birlikte sorumludurlar.

İşçinin sözleşmesinin kıdem tazminatını gerektirecek şekilde sona ermesi halinde işçinin bu tazminata kolay erişebilmesi açısından 4857 Sayılı Kanunun 112. maddesinde bazı değişikliklere gidilerek hizmet alanın kamu kurumu olması halinde işçiye kolaylık sağlanması amaçlanmıştır. Bu düzenlemenin işveren ile yüklenici arasında mevcut sözleşme hükümlerini ortadan kaldırmaya yönelik bir düzenleme olduğu sonucuna varmak mümkün değildir.

Dosyada mevcut teknik şartname ve sözleşme maddelerine göre işçilik ücretlerinden yüklenicinin sorumlu olduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan sözleşmede açık hüküm olmasa dahi işçilik alacakları işveren tarafından ödenen işçinin; yüklenici işçisi olması, sözleşme ücretine işçinin ücret ve sosyal haklarının dahil olması hususları nazara alındığında işçiyi çalıştıran yüklenicilerin ödediği bedeli ve fer'ilerinin tamamını asıl işverenden talep etme hakkı bulunmadığının kabulü gerekir.

Hal böyle olunca, davacının çalıştırdığı işçinin işçilik alacaklarından davalı sorumlu olmayacaktır. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA,

Karara karşı 15 gün içerisinde karar düzeltme yoluna başvurulabilineceğine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,