Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/1638 K.2023/1933

Taraflar arasında kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında daire karşılığı elektrik tesisatı sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereğince müvekkilinin davalı kooperatife iş yapacağının, kooperatifin ise iş karşılığında müvekkiline daire vereceğinin, bunun temini için müvekkilinin kooperatife üye olarak kabul edileceğinin ve yaptığı işlerin aidat borcundan düşüleceğinin kararlaştırıldığını, müvekkilin 27.04.2004 tarihli yönetim kurulu kararı ile üyeliğe kabul edildiğini, sonrasında davalı kooperatifin 472.780,83 TL tutarında üyelik borcu iddiasıyla müvekkiline ihtarnameler gönderildiğini ve üyelikten ihraç edildiğini ileri sürerek ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kooperatif üyeliğinden kaynaklanan edimlerini yerine getirmediğinden ihtarnameler gönderildiği halde davacının aidat borcunu ödemediğini, ihtarnamelerin usulüne uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 27 nci maddesi gereği ortağa gönderilen ihtarlarnamelerdeki borçların gerçeğe uygun olması en azından gerçek borçtan fazla olmaması gerektiği, taraflar arasındaki anlaşmaya göre davacının kooperatife iş karşılığı üye olduğu ve iş bedelinin bir kısmının avans olarak kaydedildiği, bilirkişi raporunda davacının alınan avans ve iş bedeli de hesaba katılarak varılan sonuçta kooperatifin hesapladığı 472.780,83 TL'lik borca karşılık davacının 185.517,51 TL borcunun olduğunun bildirildiği, ihtarnamedeki borçların gerçek durumu yansıtmadığı,

bu haliyle davacının daha az borçlu olduğu gönderilen iki ihtarın üyeliğin sonlandırılmasını gerektirecek nitelikte olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının aidatları ödemediğini, bu nedenle 2004 yılından itibaren davalı kooperatife olan borcunun hesaplandığını, davacıya çekilen ihtarnamelerin kanuna, anasözleşmeye, iyiniyet kurallarına ve maddi olaya uygun olduğunu, mahkeme ilamında da kabul edildiği şekliyle davacının davalı kooperatife toplam 185.517,51 TL aidat ve faiz borcu bulunduğunu, bu nedenle davacının Kooperatifler Kanunu'na ve davalı kooperatif anasözleşmesine uygun davranmadığını, tespit dosyasında davacının yaptığı işlerin maliyetinin hesaplandığını,

elektrik işleri için kooperatif yönetimi tarafından davacıya yapılan avans ödemesinin dikkate alınmadığını, davacının 2012 yılında daireyi teslim alıp o tarihten itibaren kira geliri edinmesine rağmen kooperatif aidatını ödememesi sebebiyle iyiniyetinden bahsedilemeyeceğini beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacıya gönderilen ihtarnamelerde ödenmediği belirtilen aidat miktarının 472.780,33 TL olarak bildirilmesine rağmen aldırılan bilirkişi ek raporuna göre davacının aidat borcunun 185.517,51 TL olarak belirtildiği, davalı vekilinin istinaf talebinde de davacının bu kadar borcu olduğunun kabul edildiği,

böylece ihtarnamelerde talep edilen ödenmeyen aidat borcuyla davacının gerçekte ödemesi gereken aidat borcu arasında fahiş farkın bulunduğu hususları da gözetildiğinde davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının kooperatif üyeliğinden ihracına ilişkin yönetim kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 16 ncı maddesi, Kooperatif Anasözleşmesinin 14 ncü maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,