Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/2297 K.2023/2756

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı-karşı davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı – karşı davalı yüklenici vekili asıl dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında imzalanan sözleşme uyarınca ödenmeyen iş bedelinin tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı – karşı davacı iş sahibi vekili cevap dilekçesinde özetle; işin eksik ve kusurlu yapıldığını belirterek asıl davanın reddine karar verilmesini talep etmiş; karşı davasında ise ödediği iş bedelinin iadesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 2011/429 Esas, 2020/529 Karar ve 23.02.2020 tarihli kararıyla; söz konusu inşaatın kaçak yapı olduğu, encümen kararıyla yıkılmasına karar verildiği, inşaatın mevzuata uygun hale gelmesinin mümkün olmadığı, ancak yıkılarak mevzuata uygun hale getirilebileceği, davacı yüklenicinin gerekli izinlerin alındığından emin olmadan inşaata başlamasında kusurlu davrandığı, yıkılması gereken kaçak inşaatın ekonomik bir değeri olmayacağından iş bedeli talep edilemeyeceği gerekçesiyle asıl davanın reddine; işlemden kaldırılan ve süresi içinden yenilenmeyen karşı davanın ise açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı yüklenici vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı yüklenici vekili istinaf başvurusunda özetle; sözleşme uyarınca gerekli tüm izinleri alma sorumluluğunun davalıda olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 2022/45 Esas, 2022/370 Karar ve 23.02.2022 tarihli kararı ile özetle.

3194 sayılı İmar Yasası'nın 21. maddesi uyarınca, bazı istisnalar dışında, bütün yapılar için belediye veya valiliklerden yapı ruhsatı alınmasının zorunlu olduğu, ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı olarak inşa edilen yapılarda ruhsata aykırılık giderilemiyorsa, 3194 sayılı Yasa'nın 32. maddesi hükmü gereğince, ilgili belediye veya valilikçe inşaatın derhal durdurulacağı ve bu hali ile yapılan yapının yıktırılmasına karar verileceği, İmar Kanunu'ndaki bu düzenlemelerin kamu düzenine ilişkin olup, mahkemelerce re'sen gözetilmesi gerektiği, 6762 sayılı TTK'nın 12/3. maddesi uyarınca ticari nitelikte sayılan bir edimi üstlenen,

bu sebeple tacir sayılan yüklenicinin, TTK'nın 20/2 maddesi gereği ticaretine ait faaliyetlerinde basiretli bir iş adamı gibi hareket etmek mecburiyetinde olduğu, arsa sahibince, projeye ve imara aykırı inşaat yapılması yolunda talimat verilse dahi, bu talimata uymaması gerektiği, yapının tümüyle kaçak yapılmış olması nedeniyle yıkılması gereken bir yapı olduğundan ekonomik değerinden söz edilemeyeceği, bu nedenle davacı yüklenicinin iş bedeline hak kazanamayacağı için mahkemece asıl davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı yüklenici vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı yüklenici vekili, istinaf dilekçesinde belirtilen gerekçelerle kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Asıl dava, ödenmeyen iş bedelinin tahsili; karşı dava ise ödenen iş bedelinin iadesi istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 inci, 3194 Sayılı İmar Kanunu’nun 21 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 2022/45 Esas, 2022/370 Karar ve 23.02.2022 tarihli kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,