Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/2729 K.2023/1267

Taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan arsa sahibinin yükleniciye karşı açtığı geç ifa nedeniyle kira bedeli alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşmalı temyiz edilmişse de 6100 sayılı Kanunun 369 ncu maddenin ikinci fıkrası uyarınca duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı yüklenici ile aralarında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre davalı şirketin dava konusu taşınmaz üzerinde yapılan inşaatta 3. kat 5 ve 6 ile 4.kat 8 no.lu bağımsız bölümlerinin davacı müvekkiline teslim edileceğini, teslim tarihi 13/12/2007 olmasına rağmen davalı şirketin edimini yerine getiremediğini, binanın yapı kullanma belgesi alınamayacak kadar eksikleri olduğunu, daha önce de kira alacağı talepli dava açtıklarını belirterek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacıya verilecek 3 adet bağımsız bölümün son dava tarihi olan 25.12.2012 tarihinden dava tarihine kadar yaklaşık 65 aydan bu yana mahrum kaldığı rayiç kira bedeli üzerinden hesaplanan 150.000,00 TL alacağın, dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı talebi üzerine asıl projede yer almayan ve asıl projeyi ciddi biçimde değiştirmeyen fiili değişikliğin yapıldığını, davacı tarafın yaptıracağı tadilat projesiyle halledeceğini ve tadilat projesini hazırlatıp ilgili idareye onaylatacağını beyan etmesine rağmen tadilat proje masrafını mimara ödemediğini ve bu nedenle tadilat projesinin mimarın bürosunda bekletildiğini, proje değişikliği yapılmadan iskan ruhsatının alınmadığını, aslında davacının değil kendilerinin zarara uğradığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında imzalanan sözleşme gereğince davacıya kullanılabilir şekilde teslim edilmesi gereken 5, 6 ve 8 numaralı bağımsız bölümlerin davalı tarafça dava tarihi itibariyle tamamlanıp teslim edilmediği, bu nedenle davacının, davalı taraftan 25/12/2012-12/06/2018 tarihleri arası için toplam 145.710,00 TL kira bedeli alacaklı olduğu anlaşılmakla davanın kısmen kabulüne, 145.710,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı yüklenici vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; iskan ruhsatının alınamamasında davacının kusurlu olduğunu, iskan alınamadığından gerekli satışları yapamadığı bu haliyle davalı şirketin de zarara uğratıldığını, ayrıca bu dairelerin 2008 yılı Ocak ayı itibariyle davacıya teslim edildiğini, dairelerin davacının hüküm ve tasarrufu altında olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi raporunda tadilat ruhsatının alınmadığı ve halen eksiklerin mevcut olduğunun belirtildiği, davacının daha önce geç teslimden kaynaklanan kira alacağına ilişkin davaların Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, ayrıca sözleşmede yüklenilmesine rağmen iskan ruhsatının da alınmadığı gerekçeleri ile ilk derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun bulunmuş olmakla, davalı avukatının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı yüklenici vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan arsa sahibinin yükleniciye karşı açtığı kendisine düşen bağımsız bölümlerin sözleşmeye uygun olarak teslim edilmemesinden kaynaklı kira bedeli alacağına ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 125. maddesi( 818 sayılı Borçlar Kanununun 106/2.maddesi) 470. vd.maddeleri. 3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, arsa sahibine 5, 6 ve 8 numaralı bağımsız bölümlerin verileceği, teslim süresinin ruhsat tarihinden itibaren 18 ay olduğunu; ruhsat tarihinin 13.06.2006 olduğunu, buna göre teslim tarihinin 13.12.2007 olduğu anlaşılmıştır.

3. Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre; davacının dava konusu taşınmazın yapımı işini yarıda bıraktığı, ortak alanlarla daire içlerinde halen eksikliklerin olduğu, tadilat projesi yapılmadığı gibi sözleşmede yüklenicinin edimi olmasına rağmen iskan ruhsatı da alınmadığı belirtilerek, davacının daha önce açtığı kira davalarından son dava tarihi ile eldeki dava tarihi arası kira alacağı hesaplanmıştır. Mahkemece usul ve yasaya uygun düzenlenen bilirkişi raporuna göre hesaplanan bedel üzerinden kira alacağının tahsiline karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,