Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/3195 K.2023/3386

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vergi dairesi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince Ek kararla istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. Ek Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; Borçlu ...'a ait taşınmazın satıldığını düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin kamu alacağına yer verilmediğini, borçlu Bünyamin’in müvekkili kuruma şahsi borcu bulunmadığını ancak ortağı ve temsilcisi olduğu şirketin borcundan dolayı taşınmazına haciz konulduğunu, haczin devam ettiğini 6183 sayılı yasa gereğince müvekkili vergi dairesinin hacze iştirak ettirilmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan TP Petrol Dağıtım Aş.vekili cevap dilekçesinde; şikayet dışı borçlu Bünyamin’in şikayetçi vergi dairesine şahsi borcu bulunmadığını, borçlunun ortağı olduğu şirketin borcundan dolayı sorumlu olabilmesi için borcun şirketten tahsil edilememiş olması veya edilemeyecek durumda olması gerektiğini savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; şikayetin süresinde olup olmadığının resen dikkate alınarak süresinde yapılmayan şikayetin reddine karar verilmesi gerektiğini, borçlunun hissedarı olduğu taşınmazda müvekkili kurumun haczi bulunduğunu ihale bedelinin müvekkili ile 1.sıradaki alacaklı arasında garame yapıldığını sıra cetvelinin usulüne uygun olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan Kuveyt Türk Katılım Bankası Aş. vekili cevap dilekçesinde; sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmadığını, müvekkili banka bakımından hukuki yarar yokluğundan şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçi vergi dairesinin borçlu şirketin yönetici yada ortaklarının sorumluluğuna gidebilmesi için borçlu şirket hakkında takip yapmış olması, şirketin aciz halinde olması ve alacağın şirket mal varlığından tahsilinin mümkün olmadığının belirlenmesinin gerektiği, sonrasında 6183 sayılı yasanın 54. Maddesi uyarınca takip yapılarak ortağın malvarlığına haciz uygulanması ve borcun ortak bakımından da kesinleşmesi, tahsil edilebilir hale gelmesinin gerektiği, şikayetçi vergi dairesi tarafından aranılan bu şartların oluşmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ EK KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Ek kararı ile; yerel mahkeme kararının 17.03.2020 tarihinde istinaf edildiği, ancak gider avansının yatırılmadığı, bunun üzerine yerel mahkemece gider avansı tamamlama muhtırası yazıldığı, muhtıranın 17.08.2020 tarihinde şikayetçi vekiline tebliğ edildiği, şikayetçi vekilince yasal bir haftalık kesin süre içinde istenilen gider avansının yatırılmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vergi dairesi vekili Ek Karara karşı istinaf dilekçesinde; ilk derece mahkemesinin kararına karşı süre tutum dilekçesi sunularak 150 TL masraf avansı yatırıldığını, 29.07.2020 tarihinde de 250 TL masraf yatırıldığını gerekçeli kararın 17.08.2020 tarihinde tebliğ edildiğini, muhtıranın da aynı tarihte tebliğ edildiğini 18.08.2020 tarihinde 250 TL masraf daha yatırıldığını, bu şekilde muhtırada belirtilen masraftan daha fazlasının yatırıldığını eksik masraf bulunmadığını tüm masraflar yatırılmasına rağmen istinaf başvurusunun reddine ilişkin Ek kararın hukuka uygun olmadığını istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 346/2.

Maddesi gereğince İlk derece mahkemesinin istinaf başvuru talebinin reddi kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren 1 hafta içinde istinaf yoluna başvurulabileceği, bu sürenin ilamın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başladığı, İstinaf yoluna başvuru süresine ilişkin özel kanun hükümleri saklı olduğu, buna göre ek kararın şikayetçi vekiline 25.11.2020'de tebliğ edildiği, istinaf başvuru dilekçesinin ise 08.12.2021 tarihinde UYAP sistemine kaydedildiği, yasal bir haftalık sürenin son günü 02.12.2020 akşamı dolmuş olup resmi tatil günü de olmadığı, istinaf başvuru dilekçesi bir haftalık istinaf süresi geçtikten sonra verildiği,

süresinden sonra yapılan istinaf istemleri hakkında, HMK'nin 346/(1). maddesi gereğince mahkemece bir karar verileceği gibi aynı Kanun'un 352/(1)-c madde hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince de karar verilebileceğinden şikayetçinin süresinden sonra sunduğu istinaf dilekçesinin reddi karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vergi dairesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vergi dairesi vekili temyiz dilekçesinde; ek karara karşı ileri sürdüğü istinaf nedenlerini tekrarla birlikte, Ek kararın 25.11.2020 tarihinde tebliğ edildiğini, 30.11.2020 tarihinde istinaf kanun yoluna başvurulduğunu, buna ilişkin Sakarya Mahkemeler veznesine 30.11.2020 tarihinde yatırılan istinaf avansı, posta masrafı ve gider avansı makbuzunun bulunduğunu, Bölge adliye mahkemesi kararında fahiş hata yapıldığını temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 346/2, 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 100, maddesi, 6183 sayılı yasa 21. maddesi

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 346 ncı maddesi “İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 ncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder. (2) Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir” hükmünü içermektedir.

Somut olayda istinaf başvuru dilekçesinin reddine ilişkin kararın şikayetçi vekiline tebliğinden itibaren bir haftalık istinaf süresi geçtikten sonra istinafa başvurulduğundan şikayetçi vekilinin süresinden sonra sunduğu istinaf dilekçesinin reddine karar verilmesi isabetli olup şikayetçi vergi dairesi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Şikayetçi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,