Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/3691 K.2024/1273

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen asıl ve birleşen davada alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen 2004/684 Esas sayılı davaların reddine, birleşen 2004/307 Esas, 2003/746 Esas sayılı davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

1.Asıl dava kesin hakedişten kesilen imalât bedelinin tahsili, birleşen 2004/684 Esas sayılı dava fazla ödemenin istirdadı, birleşen 2004/307 Esas sayılı dava fazla ödemenin istirdadı ile kesin hesap borcunun tahsili, birleşen 2003/746 Esas sayılı dava hakediş borcunun tahsili istemiyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatı istemlerine ilişkindir.

2. Mahkemenin bozma öncesi verdiği karar ile asıl davanın kabulüne, birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

3. Mahkeme kararına karşı, taraflar vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesi'nin 04.06.2020 tarih ve 2019/3642 Esas, 2020/1288 Karar sayılı ilamı ile, taraflar vekillerinin diğer temyiz itirazları reddedilerek, yüklenici tarafından hakedişe konulan kaydın şartname hükümlerine uygun olmadığı, 15 no.lu kesin hakedişin davacı yüklenici aleyhine kesinleştiği, bu nedenle mahkemece asıl davanın reddine karar verilmesi,

iş sahibi tarafından açılan birleşen 2004/307 Esas sayılı dosyada, davacı banka kazı artığı malzeme ile ilgili talebinin yanında 15 no.lu kesin hakedişten yüklenici borcu olarak 112.752,51 TL’nin tahsilini talep ettiğinden ve söz konusu kesin hakediş yüklenici aleyhine kesinleştiğinden mahkemece bu dosyada davacı bankanın 112.752,51 TL’lik kesin hakediş alacak isteminin kabulüne karar verilmesi gerektiği, kazı artığı malzemenin kesin depo mahalline nakledilmediği gerekçesiyle yüklenici aleyhine fazla ödeme çıkartılması davacı iş sahibi banka tarafından kesin delillerle kanıtlanamadığından birleşen 2004/684 Esas sayılı davanın tümden,

birleşen 2004/307 Esas sayılı davanın ise kazı artığı ile ilgili talep yönünden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar taraflar yararına bozulmuştur.

4. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl ve birleşen 2004/684 Esas sayılı davanın reddine, birleşen 2004/307 Esas sayılı davanın kısmen kabulü ile 112.752,51 TL'nin 18.03.2004 tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, birleşen 2003/746 Esas sayılı davanın bozma kapsamı dışında kalıp kesinleşmesi nedeniyle davanın kısmen kabulü ile davalının Ankara 10. İcra Müdürlüğü'nün 2002/11126 Esas sayılı takip dosyasına vaki itirazının 48.890,95 TL asıl alacak, 4.200,60 TL işlemiş faiz üzerinden iptaline, asıl alacak tutarı olan 48.890,95 TL'sine takip tarihinden itibaren reeskont faizi yürütülmek suretiyle takibin devamına karar verilmiştir.

5.Bu karara karşı süresinde taraflar vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin dikkate alındığı ve kesin bozma doğrultusunda asıl ve birleşen davalarda karar verildiği, usuli kazanılmış hak ilkesinin resen gözetildiği; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından taraflar vekillerinin temyizindeki sebepler yerinde görülmemiştir.