Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/4108 K.2023/2928

Taraflar arasında teminat mektubunun iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki 01/02/2015 ile 01/02/2018 dönemini kapsayan hizmet alım sözleşmesi kapsamında davalı şirkete entegre tesis hizmeti verildiğini, sözleşmede öngörülen 182.131,00 TL teminat bedelli kesin teminat mektubunun davalı tarafa sunulduğunu, müvekkilinin yüklendiği edimleri eksiksiz yerine getirdiğini, teminat iade şartlarının gerçekleştiğini, müvekkilinin hizmet alım işiyle ilgili herhangi bir kişi ve kuruma borcu bulunmadığını, mektubun bozdurulması tehdidi altında olduğunu, teminat mektubunun bozdurulması halinde davacı şirketin ihale aldığı kurum ve kuruluşlar nezdindeki ticari itibarının bozulması riskiyle karşı karşıya bulunduğunu ileri sürerek teminat mektubunun iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı şirketin sözleşme hükümlerine aykırı davranarak personele ödemek amacıyla müvekkili şirketten tahsil ettiği bedelin bir kısmını haksız ve hukuka aykırı olarak uhdesinde tutması nedeniyle mahkemenin 2018/533 Esas sayılı dosyasında açılan davanın derdest olduğunu, bu davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, işçi ücretlerinin ödenmesi yükümlülüğünün yükleniciye ait olduğunu, işçilerin işçilik alacaklarına ilişkin davaların tarafı haline gelme durumu bulunduğunu, teminat mektubunun iadesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava devam ederken davaya konu teminat mektubunun yenilenmeyerek hükümsüz kaldığı, davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, HMK 331 inci maddesi gereğince davanın konusuz kalması nedeniyle esastan karar verilmeyen hallerde davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderlerinin takdir edileceği, taraflar arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesinin teminat iadesini düzenleyen 11.4.1. maddesi kapsamında davaya konu teminat mektubunun iade şartlarının oluşmadığı, davanın açılmasına davalının sebebiyet vermediği anlaşılmakla yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına ve davalı yararına vekalet ücreti takdirine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı yanın teminat mektubunu bilerek ve isteyerek bozdurmadığını ve teminat mektubunun hükümsüz ve davanın konusuz kalmasına sebebiyet verdiğini, davalının kusurlu hareketi gözetilmeksizin müvekkili aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücreti tayin edilmesinin hatalı olduğunu, mahkemenin 2018/533 Esas sayılı dosyasında davalı lehine 820.613,79 TL alacağa hükmedilirken müvekkili lehine birleşen dosyada 764.434,04 TL alacak ve 152.886,81 TL icra inkar tazminatına hükmedildiğini, müvekkilinin davalından 96.607,06 TL alacaklı çıktığını, ilam sonucunda müvekkilinin borçlu olduğu gerekçesinin açıkça hatalı olduğunu, aleyhe hükmedilen kararın kaldırılmasını, müvekkili lehine yargılama giderlerine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinin 11.4.1. bendinde teminatın iadesi şartı olarak yüklenicinin bu işten dolayı idareye herhangi bir borcunun olmadığı tespit edildikten sonra Sosyal Güvenlik Kurumundan alınan ilişiksiz belgesinin idareye verilmesiyle iade edileceği belirtildiği, mahkemenin 2018/533 Esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporu ve ek bilirkişi raporlarından özellikle davacı yüklenicinin işçilere dair edimlerini tam olarak yerine getirmediği,

bu durumda ilişiksiz belgesinin tesliminin tek başına kesin teminat mektubunun iadesini gerektirmeyeceğinden ve davacı yüklenicinin edimlerini tam olarak yerine getirmiş olduğunun kabul edilemeyeceği, mahkemece dava tarihi itibariyle teminat mektubunun iade şartlarının oluşmadığı ve esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair kurulan hükümde davacı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, hizmet sözleşmesi kapsamında verilen teminat mektubunun iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 nci maddeleri,

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,