Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/4744 K.2023/2543

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; şikayet dışı borçlunun bakiye harç alacağının bulunduğu dosyaya haciz yapıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunan dosyasına 1. sırada yer verilerek tüm paranın şikayet olunan dosyasına ödendiğini, müvekkilinin ihtiyati haciz tarihinin daha önce olduğunu, müvekkili dosyasının 1. sırada yer alması gerektiğini, İİK. 100. Madde koşullarının bulunmadığını bu nedenle tüm paranın müvekkili dosyasına ödenmesi gerektiğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla İİK. 100. madde uyarınca gerekli şartların oluştuğu düşünülse dahi müvekkili ihtiyati haciz tarihinin daha önce olması nedeniyle paylaştırmanın garameten yapılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde; tarafların takip konusu alacaklarının aynı ilama dayandığını şikayet olunanın ilk ihtiyati haciz tarihinin ilamın kesinleşmesinden önce olduğunu, alacak muaccel olmadan konulan ihtiyati haczin geçerli olmadığını, müvekkili dosyasının daha önce kesinleştiğini, ilk kesin haczin müvekkili dosyasına ait olduğunu, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

İİK'nun 100. maddesi gereğince; borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan aynı yasanın 140. maddesi hükmü gereği icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması gerektiği ve sıra cetvelini düzenleme yetkisinin ilk haczi koyan icra dairesine ait olduğu, şikayetçi dosyasından konulan ihtiyati haczin şikayet olunan dosyasından konulan ihtiyati hacizden önce olduğu,

ancak sıra cetveli yapılırken ihtiyati haciz tarihi değil, ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü tarihin temel alınacağı, ilk kesinleşen haciz şikayet olunan dosyasına ait olduğundan sıra cetvelinde ilk sırada yer almasının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; takibe konu alacakların aynı ilama dayalı olduğunu, müvekkili alacağından önce doğmuş olan bir alacak mevcut olmadığını, bu durumda ihtiyati hacizlerin kesin hacze dönüş tarihlerinin esas alınmasının huzurdaki davada uygulanmasının söz konusu olmadığını, sıra cetvelinde birinci sırada müvekkili dosyasına yer verilerek alacağın tamamının müvekkili dosyasına ödenmesi gerektiğini, 100.madde koşullarının bulunduğunun kabul edilmesi halinde ise en azından garame yapılması gerektiğini, şikayetin reddine karar verilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyasında paylaşıma konu bakiye harç üzerine şikayetçi dosyasından ilk önce ihtiyati haciz konulmuş ise de, şikayetçi dosyasında takibin daha sonra kesinleştiği, şikayet olunan dosyasında takibin daha önce kesinleştiği bu sebeple şikayet olunanın alacaklı olduğu dosyanın ilk sırada yer almasının usul ve yasaya uygun olduğu, garame yapılması koşullarının da bulunmadığı, ilk derece mahkemesince şikayetin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerini temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 nci maddesi, İİK 100, 142. maddeleri

3. Değerlendirme İİK'nın 268. maddesinin ilk cümlesi "261 inci maddeye göre ihtiyaten haczedilen mallar, ihtiyati haciz kesin hacze dönüşmeden önce diğer bir alacaklı tarafından bu kanuna veya diğer kanunlara göre haczedilirse, ihtiyati haciz sahibi alacaklı, bu hacze 100 üncü maddedeki şartlar dairesinde kendiliğinden ve muvakkaten iştirak eder." hükmünü içermektedir.

Somut olayda şikayet dışı borçlunun bakiye harç alacağına taraflarca ihtiyati haciz konulduğu, ilk kesinleşen ihtiyati haciz şikayet olunana ait ise de şikayetçinin ihtiyati haciz tarihi daha öncedir. Bu durumda İİK 100 maddesinde düzenlenen hacze iştirak koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekir.

İlk derece mahkemesince hacze iştirak koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş ise de tarafların takibe konu alacaklarının aynı ilama dayalı olduğu, şikayet olunanın alacağının dayanağı ilamın şikayetçi ilamından daha sonraki tarihli olmadığına göre şikayetçinin şikayet olunan haczine iştirak hakkı bulunduğu göz önünde bulundurularak sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,