KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2022/4755 E., 2024/2142 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Haziran 2024
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2022/685 E., 2022/823 K.
- Hüküm/karar
- Esastan Red
- İlk derece mahkemesi
- Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/325 E., 2022/177 K.
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
1- İlk derece mahkemesince, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında, davacının sözleşme hükümleri dışında kalan alacağının serbest piyasa rayiçlerine göre hesaplanıp tespit edildiği ve 1.794.116,81TL olarak belirlendiği, 08/05/2012 tarihinden sonraki ödemeler için faiz hakkı saklı tutulduğundan bakiye hak ediş ve alacaklar için ihtar tarihleri gözetilerek faiz hesaplandığı bu sebeple davanın kısmen kabul kısmen reddine, 1.794.116,81TLnin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, 1.613.001,22TL nin davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.
2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3- Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; davacının bedelini istediği işlerin sözleşme dışı iş olup vekaletsiz iş görme hükümlerine göre 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 12/3. maddesine her çeşit imal ve inşaat işleri ticari iş niteliğinde olduğu, davacının anonim şirket olması nedeniyle tacir olduğu, karşı tarafın kamu kurumu olmasının avans faizine hükmedilmesine engel olmayacağı, davacının talep yazılarının temerrüt ihtarı niteliği içerdiğinin anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2022/4755, K. 2024/2142, 12 Haziran 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama