Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/5202 K.2024/2519

4-... Vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ : 06.04.2018

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ

Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI

2022/43 E., 2022/193 K.

1- İlk derece mahkemesince, taraflar arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin iptali ile davalı yüklenici tarafça paylaşım şemasına aykırı olarak proje onaylatılması ve yapı inşa edilmesine dayalı tazminat davasında, bina ikinci bodrum katının sözleşmede ve ruhsat projesinde ortak alan olduğu, sözleşmeden 79.19 m² büyük yapıldığı, bina birinci bodrum katının sözleşmede müteahhide ait olduğu, sözleşmede 1040.00 m² alanın tamamen müteahhide kaldığı,

sözleşmede birinci bodrum katta ortak alanın olmamasına karşın müteahhit, yönetmeliklere göre oluşan 1040.01 m² alanın 304.85 m² alanını otopark olarak ortak alana bırakmak zorunda kaldığı, yönetmelik gereği oluşan bu durum müteahhit aleyhine alan kaybına sebep olduğu, sözleşmeye göre birinci bodrum kat, binaya ait depo değil, müteahhite ait zemin kata bağlı işyerinin deposu olarak öngörüldüğü, bu alanda arsa sahiplerinin herhangi bir tasarruf hakkı bulunmadığı, bu alanın zemin kat bağlantılı düğün salonu olarak projelendirildiği,

cadde işlekliğini artırması dolayısıyla değer kattığı, birinci ve ikinci normal katlar ve çatı katındaki alanların yönetmelik gereği sözleşmeden az olduğundan müteahhit aleyhine alan kaybının daha fazla olduğu ve aşırı yararlanmanın söz konusu olmadığı, arsa sahipleri aleyhine herhangi bir hak kaybı veya müteahhit açısından aşırı yararlanma olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı arsa sahipleri vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından sözleşmeye göre arsa sahiplerine 1424 m² davalı yükleniciye ise 3652 m² alan bırakılmasına rağmen bu m² lerde inşaat yapılmasının sözleşme tarihindeki imar durumu itibariyle mümkün olmadığı,

belediyece onaylanan mimari projesine göre arsa sahiplerine 1324,87 m², davalı yükleniciye 3088,70 m² alan isabet ettiği, kararlaştırılan sözleşmede arsa sahiplerine mevcut inşaat nedeniyle %40 oranında pay verileceğine ilişkin düzenleme yer almadığı gibi arsa sahiplerinin payının bu oran aşağısına düşeceğinin de kararlaştırılmadığı, sözleşmenin 13. maddesinde belirtilen oranın ilave kat artışı halinde uygulama olanağı bulunduğu, dolayısıyla ilave kat artışı bulunmadığından davalının davacılara karşı %40 pay verme taahhüdü bulunmadığı,

öte yandan, sözleşme gereği kararlaştırılan m² ler yüzdelendiğinde arsa sahiplerinin arsa paylarının (1424/5076=) yüzde 28 oranına denk gelmesine rağmen onaylı mimari projesinde bu oranın daha fazla olduğu, belirtilen nedenlerle davalı yararına yararlanma veya m² artışı sözkonusu olmadığı gibi sözleşme ile taahhüt edilen m² lerde inşaat yapılma olanağı bulunmaması nedeniyle objektif imkansızlık durumunun sözkonusu olduğu, bu nedenle davalının davacılara karşı sebepsiz zenginleşmesi bulunmadığından davacıların bu yöndeki istemlerinin yerinde olmadığı, diğer yandan, birinci bodrum katın sözleşmede depo olarak kararlaştırıldığı,

şimdiki projesinde ise düğün salonu olarak projelendirilmesi nedeniyle de davacıların bağımsız bölümlerinde herhangi bir değer düşüklüğü meydana gelmediği gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacılar vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin resen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davacılar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.