Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/5437 K.2024/1992

1- İlk derece mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan gecikme tazminatı alacağına ilişkin yapılan takibe karşı açılan itirazın iptali davasında, taraflar arasındaki sözleşme hükümlerinde davacı arsa sahibinin sözleşmenin üçüncü kişiye devri hususunda açık bir izninin olduğu, davalı yüklenici tarafından bu açık izne dayanılarak sözleşmenin dava dışı üçüncü kişiye devredildiği, bu durumda sözleşmedeki tüm hak ve yükümlülüklerinin dava dışı üçüncü kişiye geçtiği, davalı yüklenicinin sözleşme hükümlerinden herhangi bir sorumluluğunun kalmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi tarafından ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yasalara aykırılığının bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacı vekilinin sözleşmenin devrinin muvazaalı olduğuna, devir eden davalı yüklenicinin de sorumlu olduğuna, devir sözleşmesi için müvekkilinden onay alınmadığına ve haberdar edilmediğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.