Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/1012 K.2024/3300

1- İlk derece mahkemesince, eser sözleşmesi uyarınca alacak davasında, davacının alacağının belirlenebilir olduğundan bahisle belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı, verilen sürede harcın da tamamlanmaması nedeniyle davanın dava şartı yokuluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesi 25.03.2014 tarihli, 2014/1225 Esas, 2014/2057 Karar sayılı kararı ile cevap dilekçesi ile alacağın tartışmalı hale geldiğini, bu durumda davacının kısmi dava açmakta hukuki yararı olduğunu, davanın esası hakkında inceleme yapılarak karar verilmesi gerekirken usulden reddinin hatalı olduğunu belirterek hükmün bozulmasına karar vermiştir.

3- İlk derece mahkemesince önceki kararında direnilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

4- Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.07.2020 tarihli, 2017/15-258 Esas, 2020/543 Karar sayılı kararında yapılan inceleme neticesinde; alacağın tartışmasız veya belirli olması halinde kısmi dava açılamayacağına ilişkin 6100 sayılı HMK'nın m.109/2’nin yürürlükten kaldırılmış olması nedeniyle belirli bir alacak için de artık kısmi dava açılabileceği belirtilerek, direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

5- İlk derece mahkemesince, esas hakkında incelemeye geçilmiş, davacının alacak iddiasını ispatlayamadığı, ancak davalının cevap dilekçesi ile 2.258 USD borçlu olduğunu kabul ettiği, bu rakamın dava tarihi itibariyle geçerli kura göre Türk Lirası karşılığının hesaplanması gerektiği, davacının temerrüdü ispatlayamadığı belirtilerek davanın kısmen kabulü ile 4.109,33 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekili tarafından süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine davacı tarafından dava değerini açıklama dilekçesinde 50.000,00 TL talep edildiğini belirtmesi, davacı tarafından davalıya gönderildiği anlaşılan alacak-borç dökümüne ve diğer yazışmalara göre davacının, davalının kendi adına yaptığı harcamalardan sadece 9.155,00 USD kadar olan kısmını kabul ettiği ve yaptığı hesaplamada davalının borcundan mahsup ettiği anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.