Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/1315 K.2024/1406

1-İlk derece mahkemesince, kayıt kabul davasında taraflar arasındaki sözleşmenin mevzuata uygun tanzim edilmiş bir factoring sözleşmesi olduğu, temlik edilen alacağın tahsil edilememesi durumunda taraflar arasındaki sözleşmenin 8/5 maddesi uyarınca faktörün müşteriye rücu hakkının bulunduğu, taraflar arasındaki sözleşmenin ticari sözleşme olup, TTK'nın 8. maddesi gereğince ticari işlerde faizin serbestçe belirleneceği ve dolayısıyla sözleşmedeki faiz oranında sorumlu olduğu ve takip tarihi itibariyle davacının talep ettiği asıl alacak ve fer'ileri yönünden talebinde haklı olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile toplam 664.811,10 TL'nin iflas masasına kayıt kabulüne, birleşen dosyanın ise kısmen kabulü ile 81.631,32 TL’nin masaya kayıt kabulüne karar verilmiştir.

2-İlk derece mahkemesi kararına karşı asıl ve birleşen davada davalı şirket iflas idaresi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde asıl davada davalı şirket iflas idaresi vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; ticari işlerde faiz oranının serbestçe belirlenebilecek olmasına göre asıl davada davalı şirket iflas idaresi vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.