Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/1327 K.2024/3731

1-İlk Derece Mahkemesince; eser sözleşmesinden kaynaklı menfi tespit davasında davalı alacaklılar ile dava dışı Palandöken Yat. İnş. Taah. Tur. Mob. Pet. San. Tic. A.Ş. arasında adi yazılı şekilde yapılan alacağın temliki sözleşmesinin geçerli olduğu, temlik sözleşmesi gereği dava dışı Palandöken Yat. İnş. Taah. Tur. Mob. Pet. San. Tic. A.Ş.'ye ödeme yapan davacı borçlunun davalılara ödenecek bir borcunun kalmadığı, davalının icra takibi başlatarak, kendisine borcu olmadığını bildiği halde davacı borçluyu menfi tespit davası açmaya zorladığı, takibin haksız ve kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının alacağın %20'si oranında kötü niyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

2-Mahkeme kararına karşı davalılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; davalı alacaklıların temlik konusu alacağı bizzat davacıdan almadığı, davacı tarafça temlik alan üçüncü kişilere farklı tarihlerde yapılan ödemelerden icra takip tarihi itibariyle davalıların haberdar olduğu ve kötü niyetli olarak icra takibi başlattıklarının davacı tarafça ispatlanamadığı, ayrıca davanın Erzurum 3. İcra Müdürlüğü'nün 2018/3703 Esas sayılı dosyasında yapılan icra takibindeki 165.005,97 TL alacağa yönelik menfi tespit talebine ilişkin olduğu,

Mahkemece, davacının davalıya 165.005,97 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş ise de, hangi icra takibine - borç ilişkisine yönelik olduğu belirtilmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesine aykırı olan hükmün infazının mümkün olmadığı, belirtilen hususların yeniden yargılamayı gerektirmediği gözetilerek, yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle kararın kaldırılmasına, davanın kabulü ile davacının Erzurum 3. İcra Müdürlüğü'nün 2018/3703 Esas sayılı dosyasında davalıya 165.005,97 TL borçlu olmadığının tespitine, davacının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı, süresinde, taraflar vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3.1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3.2.

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, davalı taraf eser sözleşmesinden kaynaklı alacağını 20.02.2017 tarihinde dava dışı Palandöken Yatırım İnşaat Anonim Şirketi'ne temlik etmesine rağmen bu alacağı ile ilgili 22.03.2018 tarihinde davacı ... aleyhine icra takibi yaptığı, 16.12.2019 havale tarihli bilirkişi raporuna göre takip tarihi itibariyle davacının alacağının bulunmadığı, dolayısıyla davalı tarafın takip yapmakta kötü niyetli olduğu kabul edilerek,

kötü niyet tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2-4 maddesi gereğince mahkeme kararının gerekçesinin ve hüküm fıkrasının 2. maddesindeki "2-Davacının kötüniyet tazminatı talebinin reddine" ibaresi çıkarılarak,

hüküm fıkrasının 2. maddesi yerine "2-İcra İflas Kanununun 72/5 maddesi uyarınca 165.005,97 TL alacağın %20'si oranında kötü niyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün ve gerekçenin değiştirilmiş bu haliyle düzeltilerek onanması gerekmiştir.