Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/1754 K.2024/1356

Taraflar arasındaki rücuen tazminat isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl dava bakımından davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince karar kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Dosya içeriğine göre 39.811,80 TL üzerinden açılan davada davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, ve davacı vekilince temyize konu edilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi olan 2022 yılı itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı görülmüştür..