Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2165 K.2025/1129

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili; taraflar arasında Çorum Kompresör İstasyonu yapım işine ilişkin sözleşme imzalandığını, sözleşme ve ekleri çerçevesinde taraflarca mutabık kalınan iş programına ilişkin olarak işin tamamlandığını, 13/10/2008 tarihinde işin geçici kabulünün yapıldığını, geçici kabul belgelerinin onaylandığını, geçici kabul öncesinde sözleşmede belirtildiği gibi performans testlerinin yapıldığını, performans testleri ve montaj sırasında bir miktar gaz kullanıldığını, gazın atmosfere salındığını, sarf ve vent edilen gaz miktarı toplamının 818.168 Sm3 olup bedelinin 869.902,75 TL olduğunu,

taraflar arasında yapılan sözleşme ve YİGŞ' e göre bu gaz bedelinden davalının sorumlu olduğunu, gaz bedelinin 14/01/2010 tarihinde talep edildiğini, davalının ödememesi üzerine icra takibi başlattıklarını, davalının kötü niyetli olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptali ile %20 icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı vekili, müvekkilinin bu gaz bedelinden sorumlu olmaması nedeni ile faturayı iade ettiklerini, yapılan hesaplamanın yanlış olduğunu, fatura bedeline dahil edilen vent gazına ilişkin bakiye bedelden sorumlu olduğunu, bu bedelin de vent tarihinin içinde bulunduğu ayın ağırlıklı ortalama doğal gaz alış fiyatı üzerinden hesaplanarak tespit edilmesi gerektiğini belirterek; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, taraflar arasında imzalanan sözleşme kapsamındaki işin geçici kabulünün yapıldığı, geçici kabul öncesi yapılan testler ve montaj sırasında sarf ve vent edilen gaz bedelinden dolayı davacının takip tarihi itibariyle 869.902,75 TL asıl alacak, 333.390,23 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 1.203.292,98 TL alacağının bulunduğu, davaya konu alacakla ilgili mahkemenin 2010/656 Esas sayılı dosyasında görülen menfi tespit davası sonucunda alacağın kesinlik kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne,alacağın likit olduğu kabul edilerek itirazın iptaline karar verilen alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüyle; icra inkâr tazminatına asıl alacak üzerinden hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle yeniden karar verilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu gazın vent edilme tarihinin 27/03/2009 tarihi olduğunu, faizin bu tarihten itibaren başlatılması gerektiğini beyan etmektedir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; cevap dilekçesini tekrar ederek, dava konusu alacaktan sorumlu olmadıklarını, ayrıca vent edilen gazın hesaplanma biçiminin de hatalı olduğunu, İdari Şartnamenin 60. maddesinde hesaplama yönteminin gösterildiğini, başta jeneratör olmak üzere ilgili ekipmanların çok uzun süre çalıştırıldığını, davacı tarafından haksız ticari menfaat sağlanmasının amaçlandığını, müvekkili aleyhine icra inkâr tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, alacağın likit olmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle 2010/656 Esas sayılı menfi tespit davasında davalı yüklenicinin vent edilen gaz bedelinden sorumlu olduğunun kesinleşmesine göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR