Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2180 K.2024/1362

1- İlk Derece Mahkemesince, menfi tespit ve cezai şartın tazmini davasında, davanın kabulü ile davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, sözleşmenin 3-e maddesi uyarınca 50.000,00 TL cezai şart alacağının davacıya verilmesine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin resen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı; keza sözleşme konusu işin ifa edilmediğinin sabit olduğu, sözleşmenin 3-e maddesinde “Taşeron işi tamamlamadan gittiği takdirde müteahhit’e 50.000,00 TL tazminat ödeyecektir” dendiği, anılan madde hükmüne göre cezanın da istenebilir olduğunun anlaşılmasına göre davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.