Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2193 K.2024/1416

1- İlk derece mahkemesince, rücuen tazminat davasında, asıl işveren ile alt işveren ilişkisinde borcu ifa eden asıl işveren olan davacının hukuki ilişkinin niteliği gereği olarak ödemiş olduğu yıllık izin ve kıdem tazminatı bedellerini alt işveren olan davalıdan rücuen talep edebileceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesi tarafından kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3-İlk derece mahkemesince; Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesi'nin bozma kararı üzerine, işçilere yapılan yıllık izin ücreti ödemelerinin iş akdinin feshine bağlı alacaklar olduğu, dolayısıyla bu alacaklardan son işverenin sorumlu tutulması gerektiği, dava dışı işçilerin davacı kurumun değil, aslen davalının işçileri olduğu, bu nedenle işçilik alacaklarına ilişkin yapılan ödemeden işçilerin çalıştığı dönemle sınırlı olarak tümünden davalı tarafın sorumlu olması gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

4- İlk derece Mahkemesi'nin bozma üzerine verdiği davanın kısmen reddedilen bölümüne ilişkin ikinci karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; davalının dava dışı işçilerin kıdem tazminatından işçileri çalıştırdığı dönem ile sınırlı olarak sorumlu olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.