Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2322 K.2024/4072

Davacı vekili, müvekkili ile davalının çapak taşıma, konveyör sistemi imâli ve montajı işinin 63.000 Euro+KDV iş bedeli karşılığında yapılması konusunda anlaştıklarını, sistemin 21.02.2015 tarihinde davalı şirkete teslim edildiği halde iş bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, takibe vaki itirazın iptali ile takibin devamına, %20 oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının eksik ve ayıplı ifada bulunduğunu, hatların teklife uygun şekilde üretilmediği gibi, kurulumun da tamamlanmadığı halde 23.452,50 Euro ödeme yapıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, konveyör sisteminin dört hat şeklinde davalı şirkete 21.02.2015 tarihinde teslim edildiği ve yapılan işe ilişkin 05.06.2015 tarihli faturanın düzenlendiği, tespit edilen ayıplar açık ayıp niteliğinde olup, yasal süresi içinde ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, takibe vaki itirazın iptali ile 173.877,49 TL (50.887,50 EURO) üzerinden takibin devamına, davalı borçlunun 34.775,49 TL icra inkâr tazminatına mahkûm edilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 25.05.2022 tarihli, 2021/1346 Esas, 2022/2836 Karar sayılı kararı ile, davacı yüklenicinin işin bir kısmı için kurulum yapmadığı gözetilerek ve kurulum bedelinin sözleşme bedeli içindeki oranı tespit edilerek, işin fiziki tamamlanma oranının bulunup, bu oranı sözleşme bedeli olan 63.000 Euro+KDV götürü bedele uygulamak suretiyle yüklenicinin sözleşme kapsamında hak ettiği iş bedelinin bulunması ve bulunan iş bedelinden 23.452,50 Euro ödemenin mahsubundan sonra taleple bağlı kalınarak hüküm kurulması gerektiği gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; işin fiziki tamamlanma oranının %44,46 olarak hesaplandığı, takip tarihi itibariyle davacın davalıdan 9.600,48 Euro alacağının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, takibe vaki itirazın 9.600,48 Euro asıl alacak yönünden iptali ile takibin bu miktar yönünden aynen devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı taraflar vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1- Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dairemizin 25.05.2022 tarihli, 2021/1346 Esas, 2022/2836 Karar sayılı ilamında mahkemece yapılacak iş açıkça gösterilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyulmuştur. Bozma ilâmına uyulduğuna göre 09.05.1960 gün 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozmada belirtilen hususlar lehine olan taraf için usulü kazanılmış hak oluşturacağından mahkemece hükmüne uyulan bozma ilâmı uyarınca inceleme yapılması ve hüküm kurulması zorunlu hale gelmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilâmında, tarafların kabulünde olan teklif belgesi ile yapılması kararlaştırılan işlerin bedelinin 63.000 Euro+KDV olarak belirlendiği, götürü bedelli sözleşme olduğundan işin tamamının yapılmamış olması halinde hakedilen bedelin, gerçekleştirilen imalâtın işin tamamına göre fiziki oranının tespit edilerek, bu oranın götürü bedele uygulanarak hesaplanacağının kabul edildiği, teklif belgesinde dört adet hattın fiyatı ile bu hatlara ilişkin kablo, işçilik ve panoların fiyatının ayrı şekilde belirlendiği,

dosya kapsamından sözleşme gereği imâl edilmesi gereken dört hattın 21.02.2015 tarihli sevk irsaliyesi ile davalı şirkete teslim edildiği, ancak sadece bir hattın kurulumunun yapıldığı, diğer hatların ise kurulmadığı belirtilmiştir.

Mahkemece, kurulum yapılmayan kısım için kurulum bedelinin sözleşme bedeli içindeki oranı tespit edilerek, işin fiziki tamamlanma oranının bulunması gerekirken kurulum bedeli dışında da hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmesi doğru olmamıştır.

O halde İlk Derece Mahkemesince yapılacak iş; hükmüne uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere, bilirkişilerden ek rapor alınmak suretiyle, davacı yüklenicinin işin bir kısmı için kurulum yapmadığı gözetilerek ve sadece yapılmayan kurulum bedelinin sözleşme bedeli içindeki oranı tespit edilerek, işin fiziki tamamlanma oranının bulunup, bu oranı sözleşme bedeli olan 63.000 Euro+KDV götürü bedele uygulamak suretiyle yüklenicinin sözleşme kapsamında hak ettiği iş bedelini bulmak ve bulunan iş bedelinden 23.452,50 Euro ödemenin mahsubundan sonra taleple bağlı kalınarak hüküm kurmaktan ibarettir. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması uygun bulunmuştur.