Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2576 K.2024/1554

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kooperatif üyesi olan davacıların murisleri adına tahsis edilen hattın çalıştırılmaması sebebi ile kazanç kaybının tahsili ile men-i müdahale talebi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraflar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacılar vekili, davacıların murisinin davalı kooperatifte üye olduğunu ve minibüs hattı tahsis edildiğini, murisin hasta olduğu ve hattı çalıştıramadığı dönemde belediye encümenliği tarafından alınan karar ile (M) plaka alımının zorunlu kılındığını, ancak murise tebliğ edilmemesi nedeni ile bu zorunluluğun yerine getirilemediğini, mirasçıların hat tahsisi için başvurusunun bu nedenle reddedilmesi üzerine açılan davada lehlerine karar verildiğini ve verilen kararın Danıştay kararı ile onandığını, ayrıca bölge idare mahkemesi kararı ile yürütmeyi durdurma kararı verildiğini,

bu süre zarfında çalıştırılmadıkları ve eksik çalıştırıldığı dönemlerdeki kazanç kaybının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise kooperatifin halen hattı çalıştırmalarını engellediğini, ceza mahkemesi kararı ile iş ve çalışma hürriyeti ihlali suçundan kooperatif ilgililerinin ceza aldıklarını ileri sürerek, bu konudaki müdahalenin men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı kooperatif vekili ve davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi’nin 08.12.2015 tarih, 2013/947 Esas, 2015/463 Karar sayılı kararı ile tahsis kararının geçerliliğini yitirdiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi’nin 2016/8138 Esas, 2019/4827 Karar sayılı ilamı ile murisin ölümünden sonra hat tahsis başvurusunun kabulünun iptaline ilişkin Belediye Encümen kararı 04.12.2008 tarihli İdare Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş ve bu karar 30.10.2012 tarihinde Danıştay incelemesinden geçerek onandığı göz önüne alındığında 05.11.1987 tarihli hat tahsisi kararının geçerliliğini koruduğu, yargı kararı ile kesinleştiği, davacıların zararları belirlenerek bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 08.09.2020 tarih, 2020/71 Esas, 2020/345 Karar sayılı kararı ile asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, birleşen dava ile ilgili hüküm kurulamamıştır.

C. 2. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili ve davalı kooperatif vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 09.06.2022 tarih, 2021/3210 Esas, 2022/3211 Karar sayılı ilamı ile kısa kararda birleşen davadaki talep ile ilgili bir karar verilmemiş olmasına karşın, gerekçeli kararda birleşen davanın reddine ilişkin gerekçe yazıldığı, kısa ve gerekçeli karar arasında farklılık yaratıldığı, bu durumda, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu Kararı çerçevesinde, mahkemece, kısa karar ile bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hüküm bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davanın davalı ... yönünden yürütmenin durdurulması kararı verildiği tarihten, kooperatife kararı uygulması ve hat tahsis etmesi için gönderilen yazı tarihine kadar geçen süre için diğer davalı kooperatif yönünden ise, dava tarihine kadar geçen süre için davanın kabulüne karar verilmiş, birleşen dava yönünden ise kooperatife bağlı 33 işletme hattının iptaline karar verildiği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacılar vekili ve davalı kooperatif vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde, belediyenin zararın tamamından sorumlu olduğunu, birleşen dava yönünden davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, aleyhe vekalet ücreti hükmedilemeyeceğini beyan ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini beyan ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kooperatif üyesi olan davacıların murisleri adına tahsis edilen hattın çalıştırılmaması sebebi ile kazanç kaybının tahsili ile men-i müdahale istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu.

3. Değerlendirme 1- Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise, yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Mahkemece, kooperatifçe belediye meclis kararının iptali için Erzincan İdare Mahkemesi'nde dava açılması üzerine, Erzincan İdare Mahkemesi'nin 15.11.2017 tarih, 2017/528 Esas, 2017/217 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği, bu kararın Danıştay incelemesinden geçerek kesinleştiği, bu karara istinaden davalı kooperatife bağlı olan 33 işletme hattının tamamının iptal edildiği, bu nedenle davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile birleşen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve davanın açılmasına davalıların sebebiyet verdiği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından,

kendini vekille temsil ettiren davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davanın reddi ile davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenle;

1- Davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine

2- Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm kısmının “B” bölümünde yer alan “DAVANIN REDDİNE” kelimesinin çıkarılarak “DAVA HAKKINDA KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA” yazılmasına, “B” bölümünün 2 ve 3 no.lu bentlerinin hükümden çıkarılmasına yerine “ 9.200,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine” bendinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

Aşağıda yazılı harcın temyiz eden davalı S.S. 2 no.lu ... Mah. Minibüsçüleri Koop.'den alınmasına,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,