KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2023/2598 E., 2024/4144 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Kasım 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2020/491 E., 2023/386 K.
- Hüküm/karar
- Esastan Ret
- İlk derece mahkemesi
- İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Sayısı
- 2017/515 E., 2019/869 K.
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
1-İlk Derece Mahkemesince; eser sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkin davada, taraflar arasında avans olarak verilen paranın karşılığının teminat çeki olduğu, İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 10.01.2017 tarihli, 2016/365 Esas, 2017/22 Karar sayılı kararında da alınan avans ile tespit edilen tazminat tutarı mahsup edilmiş olup, davalının borcu bulunmadığından ve davalının yürüttüğü takipte mahkeme kararına dayalı takip talebi ve ödeme emrine karşılık teminat çeki ile takas mahsup talebinde bulunmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
2-İlk Derece Mahkemesin kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3-Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine, taraflar arasındaki ihtilafta avans olarak verilen paranın karşılığının teminat çeki olduğu, İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 10.01.2017 tarihli, 2016/365 Esas, 2017/22 Karar sayılı kararı da dikkate alındığında, alınan avans ile tespit edilen tazminat tutarının mahsup edilmiş olduğu,
davalının borcu bulunmadığının anlaşılmış olması ve davalının yürüttüğü takipte mahkeme kararına dayalı takip talebi ve ödeme emrine karşılık teminat çeki ile takas mahsup talebinde bulunmanın mümkün olmadığı nazara alınarak, davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2023/2598, K. 2024/4144, 18 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama