Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2623 K.2024/2362

1- Mahkemece, hizmet sözleşmesinden kaynaklı tazminat davasında, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamalardan davacı bankanın dosyaya sunmuş olduğu kredi tebliğ mektubundaki oranlar dikkate alınarak davacının zararının 48.333,33 TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle davanın bu bedel yönünden kısmen kabulüne dair karara karşı taraf vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine,

Dairemizin 27.06.2022 tarihli, 2021/3054 E. ve 2022/3604 K. sayılı ilamıyla kredi sözleşmesinin taraflarınca tebliğ mektubunda belirlenen oranlar üzerinden mutabakata varılmadığı gibi davacı banka tarafından teklifte yer alan risk oranlarının da üzerinde kredi kullandırıldığına göre mahkemece bu tebliğ mektubuna itibar edilerek yapılan hesaplama üzerinden karar verilmesinin doğru olmadığı,

bankacılık teamülleri, BDDK uygulamaları, Basel Sermaye Uzlaşısı, SPK’nın Teminatlı Menkul Kıymetler Tebliği’nin 19 ncu maddesi gereğince bilirkişi heyeti raporlarında gösterilen diğer hesaplama yöntemi olan teminat değerinin %50’si oranında ticari kredi kullandırılması gerektiğinin kabulü ile hesaplama yapılması gerektiği, buna göre değerleme tarihi itibarıyla kullandırılabilecek kredinin üst limitinden taşınmazın değerleme tarihindeki gerçek değerinin mahsubu ile davacının gerçek zararı 30.000,00 TL hesap edilerek mahkemece davalının bu bedel üzerinden sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle,

söz konusu kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2- Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, bozma ilamı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne dair karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin resen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verildiği anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.