Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2831 K.2025/202

1- İlk Derece Mahkemesince,15.01.2016 tarih 2013/413 Esas ve 2016/36 kararıyla eser sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit ve ceza-i şart alacağına ilişkin davada menfi tespit talebi için kısmen kabul, ceza-i şart alacağına ilişkin ret kararı verilmiştir. Kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi 10.04.2017 tarih 2016/1900 Esas 2017/1628 Karar sayılı ilamında taraflar arasındaki sözleşmeye işletme iç duvarlarının dahil olup olmadığı ile ilgili dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarında çelişki bulunduğu, çelişkinin giderilerek sözleşme bedelinin götürü bedelli ve 568.003,24+KDV olduğu dikkate alınarak hesap yapılması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2-Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde 27.12.2019 tarih 2018/1307 Esas ve 2019/1187 Karar sayılı kararında menfi tespit yönünden kısmen kabul, ceza-i şart alacağı talebi yönünden verilen ret kararını davacı vekili temyiz etmiştir.

Dairemiz 11.11.2021 tarih 2021/136 Esas ve 2021/1414 Karar sayılı ilamı ile işletme iç duvarlarının sözleşmeye dahil olduğu, yapılan iş miktarı belirlenirken işletme iç duvarlarının da dahil edilerek hesap yapılması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4- İlk Derece Mahkemesi bozma üzerine verdiği menfi tespit talebine ilişkin kısmen kabul, ceza-i şart alacağına ilişkin ise ret kararına karşı taraflar vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; bozmaya uyularak alınan ek rapor ile işletme iç duvarları sözleşmeye dahil olarak kabul edildiği ve hesaplamanın buna göre yapıldığı, taraflar arasındaki sözleşme götürü bedelli olduğu için fiziki oranlama yapılarak neticeye ulaşıldığı ve hükme esas alınan ek raporun denetime elverişli olduğu anlaşıldığından taraflar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.