Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2864 K.2023/3000

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulu kararı ile direnme kararı yerinde olduğundan mahkemece davacıya ödenmesine karar verilen miktar yönünden inceleme yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki sistem kullanım anlaşmasına dayalı olarak müvekkilinin davalı ... şirketine, dağıtım ve iletim bedelleri ödediğini, davalı ... şirketinin tarife artışı öngören bir kurul kararı olmamasına rağmen müvekkilinden haksız şekilde fazladan 120.036,41 TL iletim bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek meblağın ödeme tarihinden itibaren kamu alacaklarına uygulanan oranlardaki gecikme zammı ve KDV’si ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, hukuka aykırı bir artış olmadığını, uygulanan oranın kanun ve yönetmeliğe uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 07.04.2016 tarihli 2013/144 E., 2016/255 K. sayılı kararı ile; davalının EPDK kararı olmaksızın iletim sistemi kullanım bedelini 2004 yılında arttırdığı ve buna dayalı olarak davacıdan fazladan tahsilat yaptığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 07.11.2019 tarihli, 2016/7079 E., 2019/4612 K. sayılı ilâmıyla; davacı tarafın her bir ödeme tarihinden itibaren faiz talep edilebileceği göz önüne alınarak faize hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle düzeltilerek onanma kararı verilmiştir.

Bu kez Daire kararına karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 10.06.2020 tarihli, 2020/418 E., 2020/2006 K. sayılı ilâmıyla; elektrik dağıtım şirketleri tarafından tüketilen kwh bazında nispi olarak tahsil edilen perakende satış hizmet bedelinin yasal dayanağının yargı kararı ile iptal edildiği, bu nedenle mahkemece, davalının sayaç okuma bedellerini kwh bazında nispi olarak tahsil etmesi neticesinde maktu alınan ücretle arasındaki fark kadar zenginleştiği, ancak zenginleşmenin davacı aleyhine değil doğrudan tüketici aleyhine olduğu,

davacı aleyhine bir zenginleşmenin olmadığı, davacının bu bedeli tüketiciye ödediğine ilişkin bir iddia da ileri sürülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Direnme Kararı ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca Direnme Üzerine Verilen Karar 1.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile yürürlükten kaldırılan 4628 sayılı Kanunun 13 ncü maddesinde, sonraki yıl için uygulanması gereken tarifelerin kurulun onayına sunulacağının düzenlendiği, elektrik iletim sistemi tarife bedellerinin de EPDK tarafından tespit edilmesi gerektiği, bu tarifelerin kurul kararı olmaksızın değiştirilmesinin mümkün olmadığı, davalı tarafından düzenlenen faturaların doğrudan davacı adına düzenlendiği ve davacı tarafından ödendiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

2. Mahkemece verilen direnme kararı üzerine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.05.2023 tarihli, 2021/(23)6-547 E.- 2023/471 K. sayılı kararı ile. EPDK’nın 31.12.2003 tarihli ve 264/1 sayılı kararında.

24.07.2003 tarihli ve 171 sayılı kurul kararı ile değişik 19.03.2003 tarihli ve 103 sayılı kurul kararı ve ekleri ile belirlenen iletim tarifesinin TEİAŞ tarafından 2004 yılı için de uygulanmasına karar verildiği, 4628 sayılı Kanunun 13 ncü maddesinde uygulanacak tarifelerin her yıl Ekim ayının sonuna kadar hazırlanıp kurul onayına sunulacağı ve EPDK tarafından aynı yılın 31 Aralık tarihini geçmeyecek şekilde onaylanacağı,

EPDK tarafından düzenlemeye tabi tarife türleri içerisinde iletim tarifesine yer verildiği dikkate alındığında 2003 yılı iletim sistem kullanım bedelinin dava konusu dönemde de aynen uygulanması gerekirken EPDK kararlarına aykırı olarak kurul onayı olmadan artış yapıldığı gerekçesiyle direnme kararı yerinde görülerek mahkemece davacıya ödenmesine karar verilen miktar yönünden inceleme yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, taraflar arasında imzalanan sistem kullanım anlaşması çerçevesinde değerlendirme yapılması gerektiğini, davacıya kesilen faturaların tedarik şirketine ait müşteri kullanım tutarından kaynaklandığını, davacı taraf fazla tutarı müvekkile ödemiş olsa bile bu tutarı müşterilerine yansıtarak tahsil ettiğini, davacı şirketin hiçbir şekilde zararı olmadığını, davacı tarafça herhangi bir ihtirazi kayıt koymadan ödeme yapıldığından ödemeler için bilahare dava açamayacağını ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan sistem kullanım anlaşması uyarınca davacı tarafça fazladan ödenen iletim bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 ncı ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 427 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,