Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2963 K.2025/230

1. İlk Derece Mahkemesince, taraflar arasındaki muhtelif tarihlerde imzalanan raf sistemleri montaj ve montaj işçilik sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında, davacı şirketle davalı şirket arasında muhtelif tarihlerde yapılan sözleşmelere göre karşılıklı olarak edimlerin ifa edilip edilmediği, kısmi ifa olup olmadığı yönünde inceleme yapıldığı, ticari defterlerin bilirkişi marifetiyle incelendiği, bilirkişi tarafından faturalandırılmayan hizmet tutarları ve cari hesaba yansıyan fatura tutarlarının ayrı ayrı tespit edildiği,

keşiflere dayalı olarak tespit edilen hizmet bedeli toplamı iş gücü kaybı ve fiyat farkı da dahil olmak üzere KDV dahil 878.203,38 TL olarak belirlendiği, davalının 2018 yılı 11 ve 12. aylarında düzenlediği toplam 347.907,66 TL tutarlı iki adet iade faturasının davacı kayıtlarına alınmadığı, noter ihtarnamesi ile iade edildiği, cari hesaba göre davalının davacıya 175.820,22 TL faturalı cari hesap borcunun bulunduğu, ancak bu faturalı cari borcun bilirkişi heyeti tarafından keşfen belirlenen hizmet bedel toplamının içerisinde yer aldığı, mükerrer olarak düzenlendiği,

bu nedenle davacının davalı şirketten KDV dahil toplam alacağının 878.203,38 TL olarak kabul edileceği, davacının Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararından önceki dava dilekçesi ve akabinde vermiş olduğu ıslah dilekçesi ve mahkeme kararını da istinaf etmemesi nedeni ile davacı tarafın ıslah dilekçesi ve dava dilekçesindeki talepleri nazara alınarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davanın kabulüne karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3.1. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3.2. Dava, taraflar arasındaki eser sözleşmesi kapsamında ödenmeyen bakiye iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararında davacının davalıdan netice itibarıyla 878.203,38 TL alacağı bulunduğu tespit edilmiş ise de davacının projeler bazındaki talepleri, 09.05.2022 ve 09.02.2023 tarihli bilirkişi raporları ve dosya içeriği gözetilerek;

Ekol Palet dayama projesi kapsamında, dava dilekçesinde başka bir taşeronun yarım bıraktığı işin tamamlanması nedeniyle 12.750,00 TL alacaklarının olduğu beyan edilmiş olup, taraflar arasındaki 25.05.2018 tarihli mail yazışmalarında işin 12.750,00 TL ye yapılmasının kararlaştırıldığı anlaşılmakla bu proje kapsamındaki alacağın 12.750,00 TL olarak hesaplanması gerekirken 85.853,00 TL olarak hesaplanmakla 73.103,00 TL fazla hesaplama yapıldığı,

Trendyol Projesi kapsamında, dava dilekçesinde Light Duty işinde projenin 117.860,00 TL ye mal olup ödemelerden sonra bakiye 24.980,00 TL ve Mezanin işine verilen destek nedeniyle 6.720,00 TL üzerinden anlaşılmakla ödemelerden sonra bakiye 1.920,00 TL alacaklarının olduğu beyan edilmiş olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı talebinde yer almayan graud işlemi için de hesaplama yapıldığı anlaşılmakla, bilirkişi raporları ve davacı talebi dikkate alınarak 26.900,00 TL hesaplanması gerekirken 218.680,00 TL olarak hesaplanmakla 191.780,00 TL fazla hesaplama yapıldığı,

Fabrika Projesi kapsamında, dava dilekçesinde sadece davalıya ait fabrikada yapılan montaj demontaj işi için talepte bulunulmuş olmakla ve bilirkişi raporunda Standart Fabrika olarak 45.990,00 TL hesaplama yapılmış olmakla birlikte Yonca Depo olmak üzere ayrıca 68.565,00 TL fazla hesaplama yapıldığı anlaşılmakla netice olarak 3 projede toplamda 333.448,00 TL fazla hesaplama yapıldığı dikkate alındığında,

davacının faturalandırılmayan 744.246,13 TL – 333.448,00 TL olmak üzere 410.798,13 TL alacağı ile bu alacağın %18 Kdv’si olan 73.943,66TL alacağı ve 175.820,22 TL faturalı cari hesap alacağı olmak üzere toplam 660.562,01 TL alacağının bulunduğu,

davacının Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararından önceki dava dilekçesi ve akabinde vermiş olduğu ıslah dilekçesi ve mahkeme kararını da istinaf etmemesi nedeni ile davacı tarafın ıslah dilekçesi ve dava dilekçesindeki talepleri nazara alınarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davanın kabulüne karar verilmiş olduğundan, karar gerekçesinde tespit edilen toplam alacağın 660.562,01 TL olarak yazılması gerekirken 878.203,78 TL yazılması doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesinin kararının gerekçesinin düzeltilerek onanması gerekir.