Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/3099 K.2024/3861

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında 23 Aralık 2013 tarihli Düzenleme Şeklinde Arsa Payı Karşılığı İnşaat ve Satış Vaadi Sözleşmesi imzalandığını, daha sonra davalıya sözleşmede yer alan taşınmaz ev devri yerine davalı yana sözleşme konusu 47 adet parsel bedeli ödenmesinin teklif edildiğini, davalı tarafından da bu kabul edildiğini, davalının, kendisinden tapu devri istenildiği vakit, müvekkilini zarara uğratmak adına sözleşmeyi açıkça ihlal ederek suyu kestiğini, suyun kesilmesi nedeniyle tüm projedeki konutların susuz kaldığını, ağaçların kurumaya başladığını, ayrıca, suyu olmayan proje nedeniyle müvekkiline onlarca şikayet geldiğini,

satış sözleşmelerinin iptal edileceğinin dile getirildiğini, yeni satış yapılamaz hale geldiğini, davalının, tedbir kararının çıkması üzerine bu defa tedbiri hükümsüz hale getirebilmek için muvazaalı işlemler yaptığını, tedbir kararından hemen sonra suyun olduğu taşınmazı ... isimli davalıya sattığını, bu kişinin de taşınmazı üç gün sonra ... isimli davalıya sattığını ileri sürerek Ankara ili, Polatlı ilçesi, Gedikli Mahallesi, Pafta 128-D-05-C, ada 284, parsel 1 sayılı taşınmaz üzerinde bulunan su kuyusu ve su hattının davacı tarafından kullanılması yönünde tedbir kararı verilmesini,

bu kararın tapuya da gönderilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan ana sözleşmede, ve kira sözleşmesinde 284 ada 1 parselde (Eski 298 Parsel) bulunan kuyu suyunun kullanılacağının belirtilmediğini, 284 ada 1 parselde bulunan su kuyusunun, müvekkilin kendi kullanımında olan tarım alanlarına ve yaklaşık 7000 ağaca dahi yetmediğini ve 1,5 lt/sn gibi debisi çok az olduğunun bilirkişi raporu ile tespit edildiğini, kaldı ki eğer bu parselde bulunan kuyu suyunun kullanımına ilişkin bir anlaşma yapılmış olsaydı, nasıl ki 126 ada 1 parselin belirli süreli kullanımına ilişkin kira sözleşmesi yapıldı ise, aynı kira sözleşmesinin bu parsel için de ayrıca yapılmış olması gerekeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince taraflar arasındaki sözleşmenin 6. maddesi ve 9. maddesi dikkatle incelendiğinde: " Yüklenici firma bahse konu arazide Akem Emlak İmar İnşaat Eğitim Yayıncılık Turizm Danışmanlık ve Yatırım Sanayi Tic. Ltd.

Şti. tarafından yapılan su kuyusu ve su hattının arsa sahibi, yüklenici firma ve proje kapsamında ahşap ev sahipleri ile birlikte 18 ada ve 298 no.lu kadastro parseli ortak olarak kullanacaktır..." denildiği, sözleşmenin yorumlanmasında bu maddede açıklığa kavuşturulması gerekli husus su kuyusunun bulunduğu parselin hangi parsel olduğu,

"bahse konu araziden" çıkacak su sözleşmede yer alan 18 adet adada bulunan parseller ve 298 no.lu kadastro parselinde kullanılacağı, "Bahse konu araziden" ifadesindeki taşınmazın 298 no.lu olup olmadığının tespiti gerektiği, sözleşme 118, 119, 120 ve 121 adalardaki parseller üzerine yapılacak 47 adet ahşap evi kapsadığı, sudan faydalanacak geri kalan 14 adet ada ile 298 no.lu parsel sözleşmedeki yapım işine konu olmadığı, 6. maddenin kaleme alınış şeklinden açıkça 298 parselde (yeni 284 ada 1 parsel) yer alan su kuyusunun sözleşme kapsamında olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davaya konu uyuşmazlık, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca arsa sahibine ait olan 298 parselde (yeni 284 ada 1 parsel) yer alan su kuyusunun, tarafların ortak kullanımına tahsis edilip edilmediği hususundadır. Davalı vekili 298 parsel(yeni 284 ada 1 parsel)’in sözleşme konusu olmadığını ve 126 ada 1 parselin belirli süreli kullanımına ilişkin kira sözleşmesi yapıldığını savunmaktadır. Bu durumda taraflar arasındaki sözleşmenin 6. ve 9. maddesinin yorumlanması gerekmektedir.

Sözleşmenin 6. maddesinde, bahse konu arazide “arsa sahibi tarafından yapılan su kuyusu ve su hattı” denilmekte, 9. maddesinde ise, yüklenicinin yapacağı su deposundan bahsedilmektedir. Sözleşmenin 9. maddede bahsi geçen su kuyusu olmayıp su deposudur.

Bunun da yüklenici tarafından yaptırılmasının kararlaştırıldığı dikkate alındığında, 6. maddenin kaleme alınış biçiminden “arsa sahibi tarafından yapılan” denilmek sureti ile 298 parselde (yeni 284 ada 1 parsel) yer alan su kuyusunun ortak kullanımına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Bu hususlar dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.