Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/3212 K.2024/4594

1- İlk Derece Mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında, taraflar arasında 14.02.2013 tarihinde imzalanan sözleşmenin Bursa Büyükşehir Belediyesi İmar yönetmeliğine göre tanzim edildiği, 01.06.2013 tarihi itibari ile yönetmeliğin yürürlükten kalktığı ve bu tarihten sonra sözleşmeye konu parsele ait 05.07.2013 tarihli imar durum başvurusunun planlı alanlar tip imar yönetmeliği hükümlerine göre ilgili Belediyesince cevaplanarak 19.11.2013 tarihinde ruhsatların tanzim edildiği,

inşaat ruhsatlarının sözleşme ekindeki kesitlerle (Blok sayısı, blokların kat adedi, bağımsız bölüm adetleri) uygunluk gösterdiği, dava konusunun imar değişikliği nedeni ile sözleşmenin 18. maddesine dayalı olarak arsa sahiplerine verilecek olan dairelerin sayısındaki değişime (azalışa) ilişkin olduğu, sözleşmenin 18. maddesine göre mukavele yapıldığı tarihten itibaren daha sonra imar durumu değişirse, değişen kısımla ilgili yapılacak olan inşaatta ''mal sahipleri hisseleri oranında hak sahibi olurlar'' ibaresi olmasına rağmen mal sahiplerinin hisseleri oranında daireyi almayı red ettiği konusunda beyanının bulunduğu,

davacının vergi yükümlerinden kaçınması basiretli bir tacire yakışır şekilde hareket etmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve sözleşme eki kesitli krokiye göre imar değişikliği sonrasında alınan ruhsatlarda bağımsız bölüm azalışı bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.