Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/3223 K.2024/4366

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 26.11.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1- İlk derece mahkemesince, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında yapılan yargılama sonucunda; lisanslı üreticilerin, hesaplanan programdan saptıkları zaman oluşan dengesizlik maliyetlerini cezai şart bedelleri adı altında ödemek zorunda olduğu, lisanssız üreticilerin ise söz konusu dengesizlik maliyetini ödemedikleri, bu zarara lisanssız üreticinin değil, dağıtım şirketinin katlanmak zorunda kaldığı,

bu durumda kâr elde etme amacı ile kurulan dağıtım şirketlerinin kendilerinden kaynaklanmayan, lisanssız elektrik üreticisinden kaynaklanan sorun nedeni ile zarar etmesi riskinin doğduğu ve elektrik üretim şirketinin lisanslı olmamasının sisteme risk yükü getirdiği, söz konusu riskin hesaplanmasının dahi ayrı bir maliyet (ek yük) kalemini oluşturduğu, EPDK’nın, 01.01.2017 tarihinde getirmiş olduğu düzenleyici işlem ile lisanslı elektrik üreticileri ile lisanssız elektrik üreticileri arasında farklı tarife uygulanması yoluna gidilip tarifenin yayınlandığı,

lisanssız elektrik üreticisinin, elektrik üretmeye karar vermeden önce bu tarifeyi EPDK’nın internet sitesinde yapacağı basit bir araştırma ile bulabileceği bu nedenle bu hususun imzalanan bir sözleşme kapsamında genel işlem şartlarına aykırılık olarak değerlendirilemeyeceği, davacının EPDK’nın düzenleyici işlemine karşı iptal davası açmadığı, dava konusu iddialar ile aynı hususların Danıştay nezdinde EPDK’ya karşı ileri sürüldüğü,

Danıştay 13. Daire Başkanlığı’nın 2019/1883 Esas, 2021/951 Karar sayılı kararında “lisanssız üreticilere uygulanan dağıtım sisteminin kullanımına ilişkin bedellerin üretim tesislerinin sistem üzerinde oluşturdukları ek maliyetler dikkate alınarak farklılaştırılmasına yönelik 6808 ve 6838 sayılı Kurul kararları ile davacı şirketin lisanssız güneş enerjisi tesislerinde ürettiği elektrik enerjisi için Mart 2019 dönemine ait dağıtım bedelinin hesaplanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı” tespiti ile davanın reddine karar verildiği,

davalının EPDK’nın kararlarını, düzenleyici işlemlerini uygulayıp uygulamama konusunda takdir yetkisine sahip olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nce, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde duruşmalı temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya duruşmalı olarak incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle; davacıdan tahsil edilen sistem kullanım/dağıtım bedelinin dayanağı olan dava dışı idare kararı ile belirlenen tarifenin düzenleyici idari işlem niteliğinde olduğu ve idari yargıda açılan tüm iptal davalarının reddine karar verildiği, davacıdan dava dışı idare kararı ile belirlenen tarife dışında fazladan bir tahsilatın yapılmadığı, dava konusu sözleşmenin düzenleyici işlem tarihi olan 01.01.2017 tarihinden sonra 17.05.2018 tarihinde imzalandığı anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.