Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/3571 K.2025/1430

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 10.04.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile dava dışı Spor Genel Müdürlüğü Tesisler Dairesi Başkanlığı arasında 30.05.2014 tarihli Manisa Akhisar Gençlik Merkezi yapım işine ait sözleşme düzenlendiğini, sözleşme uyarınca davalının yüklenici olarak inşaatın yapım işini üstlendiğini, taraflar arasında ise Kuşadası Noterliği’nin 25.06.2014 tarihli taşeron sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmeyle 30.05.2014 tarihli sözleşmenin konusu inşaat yapım işinin davalı şirket tarafından alt yüklenici olarak müvekkili şirkete verildiğini, sözleşmenin birim fiyatlı sözleşme olup, bedelinin elektrik tesisat işleri ve KDV hariç toplam 1.990.000,00 TL olduğunu,

bu sözleşmeye ek olarak taraflar arasında 24.10.2014 tarihli ek sözleşme düzenlendiğini, müvekkili şirketin sözleşme gereği üzerine düşen yükümlülükleri eksiksiz bir şekilde yerine getirdiğini, davalı şirketin hakedişlerini ödemediğini, 11.02.2015 tarihli ihtarname keşide edildiğini, faturanın gönderildiğini, yine 1202.2015 tarihli ihtarname keşide edildiğini, ihtarnamelere cevap verilmediğini, ödemelerin yapılmadığını, sözleşmenin 19.02.2015 tarihi itibariyle davalı tarafından tek taraflı olarak feshedildiğinin bildirildiğini, müvekkili şirketin asla işi yarım bırakma, yapmama gibi bir istek ve iradesinin olmadığını,

Akhisar Asliye 2. Hukuk Mahkemesi'nin 2015/12 D.İş sayılı dosyası ile yapılan işlerin ve bedelinin belirlendiğini ileri sürerek davalının Ankara 18. İcra Müdürlüğü'nün 2015/12445 Esas sayılı icra takibine yapmış olduğu itirazın iptalini, alacağın % 20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatı takdirini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında 10.06.2014 tarihinde anahtar teslim olarak davalının üstlendiği yapım işi konusunda taşeron sözleşmesi düzenlendiğini, davacının sözleşme ile yüklendiği işleri süresinde ve taahhüt etmiş olduğu tarihte yerine getirmediğini, 01.02.2015 tarihinde işin yapımını fiilen bıraktığını, düzenlenen faturaya yasal süresi içerisinde itiraz edildiğini, davalının hiçbir hak ve alacağı bulunmadığını bildirir cevabi ihtarname gönderildiğini, tek taraflı olarak haklı nedenli sözleşmenin feshedildiğinin davacıya bildirildiğini,

davacı tarafın dava dilekçesinde 25.06.2014 tarihli sözleşmeden bahsetmiş ise de tarafların gerçek iradelerini yansıtan sözleşmenin 10.06.2014 tarihli olduğunu, dava dışı idareye birim fiyatlı sözleşme sunulması gerektiğinden yalnızca idareye sunulmak ve şekli zorunlulukları aşabilmek amacıyla tamamen göstermelik olarak 25.06.2014 tarihli sözleşmenin hazırlandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafından davacıya gönderilen ihtrarnamede 25.06.014 tarihli sözleşmeye atıf yapılarak "25.06.2014 tarihli sözleşmenin eki olduğu" açıkça yazılı olan ek sözleşmenin davalı tarafça da kabul edildiği,

göstermelik olarak imzalanma iddiasının kişinin kendi muvazaasına dayanamaz ilkesi uyarınca geçerli olamayacağı, buna göre taraflar arasındaki uyuşmazlığın 25.06.2014 tarihli birim fiyat esaslı sözleşme ve 24.10.2014 tarihli ek sözleşme çerçevesinde çözümlenmesi gerektiği, her iki tarafın kabulünde olan 24.10.2014 tarihli sözleşme çerçevesinde alacağın hesaplanmasında yapılan iş tutarının 837.998,22 TL olduğu, denetime ve hüküm kurmaya elverişli ikinci bilirkişi heyeti raporunda inşaat maliyetinin 847.485,96 TL olarak hesaplandığı,

davalı defterlerinin incelenmesi sonucu davalı tarafından yapılan giderler, inşaat maliyet, teminat mektubu tutarı, all risk tutarı, vergi ödemesi toplamı düşümü ayrıca SGK ödemeleri de nazara alınarak ve 24.10.2014 tarihli sözleşme uyarınca taraflarca ortaklaşa kâr ve zarara katlanılacağı kararlaştırılmış olmakla bu durum da gözetilerek yapılan hesaplama sonucu davacının davalıdan 310.620,66 TL bakiye alacağının kaldığı,

sözleşmenin içeriği itibariyle adi ortaklık sözleşmesi olarak değerlendirilecek olması halinde de kâr ve zarar paylaşımı ve davacı tarafça yapılan imalatlar, davalı defterinde belirlenen giderler dışında başkaca bir giderin olmadığı, bu şekli ile tasfiye sonucu bakiye alacağın 310.620,66 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davacı alacağı hesaplanırken 25.06.2014 tarihli sözleşmenin dikkate alınması gerektiğini,

b. Ek sözleşmenin sadece davalının işe sahip çıkmaması ve dava dışı idare ile davacı muhatap olamadığından davalıyı ifaya zorlama amaçlı yapıldığını, adi yazılı olduğunu,

c. Davalının delil tespit raporudaki imalat bedeline itiraz etmediğini,

d. Dosyada birim fiyat listesi yok ise de sözleşmenin yapıldığı yıl geçerli olan birim fiyat listesin geçerli olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,