Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/385 K.2025/275

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 02.05.2013 tarihinde "...-...-... İsale Kanallarının (Beton ve Korkuluklarının) Yenileme 2. Kısım İnşaatı Yapım İşi" sözleşmesinin imzalandığını, davalı tarafından tek taraflı olarak düzenlenen kesin hakedişe itiraz edildiğini, kesin hakedişte yer alan iş kalemlerinin miktarlarında anlaşmazlık olmadığını, anlaşmazlığın idarenin talimatı ile yapılan kesin hesaba eklenmeyen röpriz imalatı ile diğer işlerin birim fiyatı ile ilgili olduğunu, davalının yeni birim fiyatlarda kırım uygulamak istediğini, imzalı birim fiyat tutanaklarının kabul edilmediğini ileri sürerek, 908.989,36 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yeni birim fiyat tutanaklarının ihale makamı olan Bölge Müdürlüğünce onaylanmadığı müddetçe taslak halinde olduğunu ve geçerliliğinin bulunmadığını, davacı yüklenici kesin hesabın düzenlenmesinde hazır bulunmadığından bahse konu hesabın Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nin 40. maddesine istinaden müvekkili idarece tek taraflı yapıldığını ve incelenmesi için davacıya gönderildiğini, kesin hesaba ilişkin itirazların kabulünün mümkün olmadığını, müvekkili idare tarafından belirlenen fiyatların sözleşme ve eklerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bilirkişi heyetince düzenlenen 25.02.2019 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek, davacı yükleniciye ödenmesi gereken bedelin 869.680,32 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 869.680,32 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından bilirkişi raporunun dosya kapsamı ile uyumlu, denetime elverişli olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Taraflar arasında düzenlenen 02.05.2013 tarihli ve "...-...-... İsale Kanallarının (Beton ve Korkuluklarının) Yenileme 2. Kısım İnşaatı Yapım İşi" sözleşmesi dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470. ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi olup, davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir.

Davacı vekili dava dilekçesi ile röpriz imalatı 29.429,40 m³ için 6,00 TL birim fiyat üzerinden 176.576,40 TL talep etmiş olup, mahkemece 30.673,00 m³ röpriz imalatı için birim fiyat 6,00 TL kabul edilerek 150.490,76+KDV’ye hükmedilmiştir. Ancak taraflar arasında düzenlenen 9 numaralı hakedişte röpriz imalatının birim fiyatı 1,17 TL olarak kabul edilmiş ve taraflarca imzalanmıştır. Bu nedenle taleple bağlı kalınarak röpriz imalatının miktarının 29.429,40 m³ olarak kabul edilmemesi ve birim fiyatının 1,17 TL yerine 6,00 TL olarak hesaplanması doğru olmamıştır.

Öte yandan dava dilekçesinde ASD2-1000 pozu kapsamında yapılan iş bakımından 533.023,44 TL talep edilmiş, mahkemece 536.671,55 TL’ye hükmedilmiş olup, talebi aşar nitelikte karar verilmesi de doğru olmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş; hükme esas bilirkişi raporunu düzenleyen bilirkişi heyetinden röpriz imalatı miktarının 29.429,40 m³ ve birim fiyatının 1,17 TL kabul edilerek hesap yapılması, ASD2-1000 pozu bakımından ise davacının talebinin dikkate alınması, fiyat farkının ise oluşan sonuca göre yeniden hesaplanması için ek rapor almak ve kesinleşen hususlar da dikkate alınarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.