Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/3864 K.2024/1170

1- İlk derece mahkemesince, alacak davasında bölge adliye mahkemesinin kaldırma ilamı doğrultusunda, A ve B blok yapılarının tümü göz önüne alınarak davacıların sözleşme gereği zararı olup olmadığının hesaplanması hususunda bilirkişi raporu aldırılmış, davacının zararının 311.136,00 TL hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına; davacı tarafından 10.000 TL'lik kısmi dava açılmasına rağmen, davanın kabulü halinde 10.000,00 TL'ye dava tarihinden 301.136,00 TL'ye ise, 11.10.2018 ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, alacağa dava tarihinden itibaren faiz işletilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle yeniden esas hakkında karar verilmesine davanın belirtilen şekilde kısmen kabulüne karar verilmiştir.

3- Bu karar süresinde davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, miktar itibariyle duruşma sınırının altında kaldığından duruşma istemi reddedilerek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; davalılar vekilinin, davanın hak düşürücü süreden sonra açıldığı, taleple bağlılık ilkesine uyulmadığı, hata hükümlerinin ispatlanamadığı, sözleşmenin aslında taşınmaz satış vaadi sözleşmesi olduğu, davalı ...’in sözleşmenin tarafı olmadığı,

bilirkişi raporlarının hatalı olduğu yönünde temyiz itirazları bulunmakta ise de, davalı ...’in tapuda yapılan satış ve tanık beyanlarına göre, ... ile birlikte taraf olduğu, davanın kat karşılığı inşaat sözleşmesi hükümlerine göre çözüldüğü, hukuki nitelendirmenin hakime ait olduğu, sözleşme hükümlerine göre sonuçlanan davada hak düşürücü sürenin söz konusu olmadığı, alınan bilirkişi raporunun olaya uygun ve içerik itibariyle yeterli ve inandırıcı bulunduğu anlaşıldığından davalılar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.