Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/4111 K.2024/4307

Asıl davada davacı vekili; müvekkili arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında 05.10.2012 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, ancak davalının sözleşmede kararlaştırılan tarihte edimlerini yerin getirmediğini, müvekkilli tarafından sözleşmenin feshinde haklı olunduğunu ileri sürerek, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine, fesih nedeniyle müvekkilinin uğramış olduğu zararların tespiti ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili; müvekkili yüklenicinin sözleşme gereği inşaata ait projelerini yaptırdığını, inşaat ruhsatını alarak inşaata başladığını, inşaatı % 30 seviyesine getirdiğini, davalı arsa sahibi ile müvekkili arasında çıkan sorunlar sebebiyle inşaata devam edilemediğini, imalat bedelinin serbest piyasa rayicine göre hesap edilmesinin gerektiğini ileri sürerek, 152.000,00 Türk Lirası alacağın harcama tarihlerinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, inşaat seviyesinin % 90 oranına ulaşmadığı gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile, sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine, 128.244,40 Türk Lirası'nın sözleşmenin fesih tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, birleşen davanın kabulü ile, 188.817,00 Türk Lirasının sözleşmenin fesih tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi tarafından, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı taraf vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre asıl davada davacı-birleşen davada davalı arsa sahibi vekilinin tüm, asıl davada davalı-birleşen davada davacı yüklenici vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenicinin edimlerini yerine getirebilmesi için arsa üzerinde bulunan binanın yıkılmasının zorunluluk arz ettiği, yıkılan binanın enkazının işe yaramadığı ve yıkımın arsa sahibinin yararına olduğu, sözleşmede bu yapının yıkımı nedeniyle eski yapının kullanılamamasından ötürü kira bedeli ödeneceğinin kararlaştırılmadığı hususları gözetilerek, asıl davada eski yapı nedeniyle kira bedeline ve yıkılan binanın değerine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, birleşen davaya konu davacı yüklenicinin davalı arsa sahibi yararına yaptığı imalatın bedeli, TBK’nın 526 ve devamı maddelerinde düzenlenen vekaletsiz iş görme hükümleri uyarınca sözleşmenin taraf iradelerinin geriye etkili fesih yönünde birleştiği 19/2/2021 (birleşen davanın açıldığı) tarihte sözleşmenin geriye etkili feshedilmiş sayılacağından bu tarih itibariyle mahalli piyasa rayiçleri üzerinden belirlenmesi gerekirken, dava tarihindeki yapı yaklaşık birim fiyatları baz alınarak belirlenmesi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması uygun görülmüştür.