KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2023/4197 E., 2024/4611 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Aralık 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/1318 E., 2023/1090 K.
- Karar
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- İlk derece mahkemesi
- Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/144 E., 2019/1037 K.
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
1- İlk Derece Mahkemesince; TMK'nın 1009 maddesi uyarınca alacağın devri sözleşmesinin tapuya şerh verilmesi istemli asıl dava ile alacağın temliki sözleşmesinin yok hükmünde olduğunun tespitine yönelik karşı davada, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenicinin devrinin temsil heyetinin noterden vereceği onaya tabi tutulduğu, onay verildiğine ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı gibi alacağın temliki sözleşmesinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine atıf yapıldığı, 6098 sayılı TBK'nın 183/2. maddesinin uygulama alanı bulamayacağı gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davada taraf olunmayan sözleşmenin yok hükmünde olduğunun tespitinin talep edilmesinde hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle, karşı davanın hukuki yarar dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.
2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı asıl davada davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3- Bu karara karşı süresinde asıl davada davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; TMK'nın 1009. maddesi ile tapuya şerh edilebilecek şahsi hakların sınırlı sayıda belirlendiği, yüklenicinin şahsi haklarının temlik ve devrine ilişkin sözleşmenin şerh edilebilir haklar arasında sayılmadığı gözetilerek asıl davada davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2023/4197, K. 2024/4611, 4 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama