Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/4397 K.2024/1633

1- İstanbul 50. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce kayıt kabul davasında, davanın 5411 sayılı Bankacılık Kanun'unun 141. maddesi uyarınca davaya bakma görevinin 1 veya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

2- İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bu davanın İİK’nın 235. maddesi gereğince açılan kayıt kabul davası olup Bankacılık Yasasından doğan bir dava olmadığı, 5411 sayılı Bankacılık Yasasının 142. maddesindeki düzenlemenin belirtilen bankaların taraf olduğu her türlü hukuki uyuşmazlığı kapsamadığı davaya tabi hakim ilkesi gereğince açılan mahkemede bakılması gerektiği gerekçesiyle, karşı görevsizlik kararı verilmiştir.

3- Mahkeme kararına karşı davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin (kapatılan 23. Hukuk Dairesi) 18.03.2014 tarih, 2014/964 esas ve 2014/2055 karar sayılı ilamıyla; davacı ile davalı müflis arasında iflas öncesi düzenlenen acentelik sözleşmesine aykırı şekilde banka müşterilerinden Yavuz Kahraman'ın banka şubesindeki hesabından teminat ve karşılığı olmaksızın sermaye piyasası işlemi yapılarak bankanın zararına neden olunduğu ileri sürülerek oluşan zararın tahsilinin istendiği, istemin bankacılık işleminden kaynaklandığı, o halde, İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce bankacılık işleminden kaynaklanan bir uyuşmazlık bulunduğu gözetilerek davaya bakılması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4-İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin önceki kararında direnmesi üzerine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.01.2018 tarih, 2017/23-1816 esas ve 2018/34 karar sayılı ilamıyla; davanın açıldığı İstanbul 50. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen kararın iş bölümüne dayalı bir devir kararı olmadığı, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 1 ve 20 maddeleri anlamında bir görevsizlik kararı olduğu,

mahkeme kararında dosyanın tevzi memurluğuna gönderilmesine karar verilmiş olmasının bu hukuki durumu değiştirmeyeceği, görevsizlik kararı verildiği tarihte yürürlükte bulunan Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 20. maddesinde gösterildiği şekilde bir gönderme talebinin mevcut olmadığı, bu durumda İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle direnme kararının değişik gerekçeyle kesin olarak bozulmasına karar verilmiştir.

5- Mahkemenin bozma üzerine verdiği ikinci karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile kesin bozma doğrultusunda ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.