Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/731 K.2024/4374

Dava, eser sözleşmelerinden kaynaklanmış olup, geçici ve kesin kabullerin yapılmasından sonra ortaya çıkan gizli ayıpların ve eksiklerin giderim bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince ıslahla arttırılan miktar da dikkate alınarak 2014/350 Esas, 2018/590 Karar sayılı karar ve 17.05.2018 tarihli karar ile davanın kısmen kabulüne, kararın taraflar vekillerince istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nin 2018/1919 Esas, 2019/69 Karar, 22.01.2019 tarihli ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, taraflar vekillerince kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi’nin 20.02.2020 tarihli, 2019/1027 Esas, 2020/684 Karar sayılı ilamı ile kararının bozulduğu, bozma kararı sonrasında dosyanın 2020/254 Esas sayısını aldığı,

bozma ilamından sonra Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2021/859 Esas sayılı dosyasının asıl dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosyalardan biri Yargıtay incelemesinden geçtikten sonra, henüz kanun yolu aşamasına gelmemiş, dosyanın bu dosya ile birleşmesi halinde, birleşen dosyanın istinaf yoluna tabi olacağı açıktır. Zira davalar birleşmekle bağımsızlıklarını korur, ayrı dosya olma özelliğini devam ettirirler.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında bölge adliye mahkemelerinin Resmi Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin 2. fıkrasında ise bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine istinaf yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 427 ile 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, yani bu kararlara ilişkin dosyaların bölge adliye mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir.

Bu durumda 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve 454. maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tabi olup, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık, 20 Temmuz 2016 tarihinde ve sonrasında verilen temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı yasa yoluna gidilmesi halinde ise, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341-360. maddesindeki istinafa ilişkin hükümlerin uygulanması için bölge adliye mahkemesine gönderilmesi zorunludur.

Hemen belirtilmelidir ki, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl dava dosyasının, ilk kararın istinaf edilmesi üzerine tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeni ile “İstinaf” yoluna tabi olmadığı açıktır.

Ne var ki, asıl dava dosyası ile birleştirilen Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2021/859 Esas sayılı dava dosyasının karar tarihi 20 Temmuz 2016 tarihinden sonra olup, bu dosyada verilen kararla ilgili daha önce Yargıtay denetimi de söz konusu olmadığından, bu kararın ''İstinaf'' yoluna tabi olduğu anlaşılmaktadır. Tarafların birleşen davalarda verilen karara karşı sunduğu temyiz başvuru dilekçesinin, istinaf başvuru dilekçesi olarak kabulü gerekir.

Bu durumda, anılan davanın birleşmesiyle bağımsız dava olma özelliğini kaybetmediği gözetilerek, ''İstinaf'' yoluna tabi olduğu anlaşılan, Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2021/859 Esas sayılı dava dosyalarının istinaf yolu incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesinin sağlanması, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl dava dosyası “Temyiz” yoluna tabi olduğundan, söz konusu birleşen dosyanın istinaf incelemesi tamamlandıktan sonra, bu dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.