Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/908 K.2024/2626

...

DAVALILAR

1- ... vekili Avukat ... 2- ... mirasçısı: ... vekili Avukat ... 3- Alfa İnş. Taah. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... 4- ...

DAVA TARİHİ : 07.03.2011

1. Antalya 2.Asliye Ticaret Mahkemesi 2011/108 Esas sayılı dosyasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davacı arsa sahibi tarafından 6 parseldeki taşınmaz hakkında geç teslim nedeniyle kira tazminatı ile eksik kalan imalat için kendisine düşen bedelin tazmini, birleşen Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi 2011/102 Esas sayılı dosyada davacı arsa sahibi 3 parseldeki taşınmaz hakkında geç teslim nedeniyle kira tazminatı ile sözleşmenin feshi isteminde bulunmuştur.

2. Dosyaların birleştirilmesine karar verilmesinin ardından Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2011/108 Esas, 2015/289 Karar ve 18.03.2015 tarihli kararı ile asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davada 24/06/1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine, kira tazminatı isteminin reddine karar vermiş olup, taraflar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

3. Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesi 2015/8536 Esas, 2017/2631 Karar ve 12.10.2017 tarihli ilamı ile birleşen davada dava dilekçesinin davalı kooperatife tebliğe çıkmadığından, taraf teşkili tam sağlanmadan mahkemece yargılamaya devam edilerek davalı kooperatifin savunma hakkı ihlâl edilerek hüküm tesis edildiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamının ardından yargılamaya Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2018/748 Esas sayılı dosyası üzerinden devam edilmiş, davalı kooperatif vekili birleşen davaya karşı verdiği cevap dilekçesi ile açtığı karşı davada Antalya 6. Noterliği 30.03.2007 tarih 07504 yevmiye no.lu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçersizliğinin tespitine, kooperatifin doğan zararının tazminine karar verilmesini istemiştir.

5. Mahkeme tarafından açılan karşı davanın 14.01.2020 tarihinde tefrikine ve karşı davaya Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2020/28 Esas sayılı dosya üzerinden devamına karar verilmiştir.

6. Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi, 2020/28 Esas, 2021/395 Karar ve 15.06.2021 tarihli kararı ile kooperatifin tazminat istemine ilişkin davanın HMK m.150/4 uyarınca açılmamış sayılmasına, sözleşmenin geçersizliğine dair açılan davanın aktif husumet yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmiştir.

7. Bu karara karşı, davacı kooperatif vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. 6100 sayılı HMK’nın 166. maddesinin birinci fıkrasında; "Aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış davaların aralarında bağlantı bulunması durumunda, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden ilk davanın açıldığı mahkemede birleştirilebilir. Birleştirme kararı ikinci davanın açıldığı mahkemece verilir ve bu karar diğer mahkemeyi bağlar" hükmüne yer verilmiştir.

9. Dosyaların birleşmesi halinde, dosyalardan biri Yargıtay incelemesinden geçtikten sonra henüz kanun yolları aşamasına gelmemiş yeni bir dosya ile birleşmesi halinde, daha önce herhangi bir kanun yolundan geçmemiş dosyanın istinaf yoluna tabi olacağı açıktır. Zira davalar birleşmekle bağımsızlıklarını korur, ayrı dosya olma özelliğini devam ettirirler.

10. Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında bölge adliye mahkemelerinin Resmi Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin 2. fıkrasında ise bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine istinaf yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 427 ile 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, yani bu kararlara ilişkin dosyaların bölge adliye mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir.

Bu durumda 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. ve 454. maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tabi olup, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir.

11. Buna karşılık, 20 Temmuz 2016 tarihinde ve sonrasında verilen temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı yasa yoluna gidilmesi halinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341-360. maddesindeki istinafa ilişkin hükümlerin uygulanması için bölge adliye mahkemesine gönderilmesi zorunludur.

12. Hemen belirtilmelidir ki, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl ve birleşen dava dosyalarının “İstinaf” kanun yoluna tabi olmadığı açıktır.

13. Ne var ki, tefrik edilerek yeni bir esas alan karşı davaya ilişkin Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2020/28 Esas, 2021/395 Karar sayılı dava dosyasının karar tarihi 20 Temmuz 2016 tarihinden sonra olup, bu dosyada verilen kararla ilgili daha önce Yargıtay denetimi de söz konusu olmadığından, bu kararın ''İstinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmaktadır. Taraflarca bu davada verilen karara karşı sunulan temyiz başvuru dilekçelerinin, istinaf başvuru dilekçesi olarak kabulü gerekir.

14. Bu durumda, anılan davanın bağımsız dava olma özelliklerini kaybetmediği gözetilerek, ''İstinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılan, Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2020/28 Esas, 2021/395 Karar sayılı dava dosyasının istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesinin sağlanması için dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.