Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/118 K.2025/208

Taraflar arasındaki ticari nitelikteki hizmet sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04/07/2023 tarihli, 2022/2534 Esas ve 2023/2566 Karar sayılı ilamıyla davalı ... çalışanı ...'un mirasçılarının iş mahkemesinde açmış olduğu tazminat davasında davacı ... davalıların kusur oranlarının bilirkişi raporu ile belirlendiği ve mahkemece bu oranlara göre karar verildiği, kararın onanarak kesinleştiği anlaşıldığından iş mahkemesi kararındaki kusur oranlarının gözetilerek kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle söz konusu kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın davacı vekili tarafından duruşmasız ve davalı ... vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmesi üzerine; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan öninceleme sonucunda, temyize konu edilen kararda dava değerinin duruşma sınırının altında olduğu anlaşılmış olup, temyiz incelemesinin dosya üzerinden yapılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, bozma doğrultusunda karar verildiği ve istinaf nedenleriyle sınırlı, usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, davacı vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2- Davalı ... 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu halde mahkemece "1.378,38 TL harcın davalı ...'ndan alınarak hazineye irad kaydına" karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Ne var ki; yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.