Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/1769 K.2024/3838

1- İlk derece mahkemesince, müflis şirketin ticari defterlerine göre davacının 1.480.805,74 Türk Lirası alacağının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 1.480.805,74 Türk Lirası alacağın iflas masasına kayıt ve kabulüne, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı şirket yetkilisi ve davalı iflas idaresi vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından mahkemece hükme esas alınan konusunda uzman bilirkişi tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenen 12.01.2022 tarihli rapordaki tespitlere, ilk derece mahkemesinin uyuşmazlık konusu maddi olgulara yönelik tespit ve hukuki değerlendirmelerinde isabetsizlik bulunmadığı, kararın hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davacı şirket yetkilisi ve davalı iflas idaresi vekilinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bölge adliye mahkemesinin bu kararına karşı davacı şirket yetkilisi ve davalı iflas idaresi vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 07.12.2023 tarih, 2023/422 E. ve 2023/4117 K. sayılı ilamıyla, davacı şirketin, davalı müflis şirket tarafından iflas erteleme sürecinde kendi SGK’lı çalışanına kurdurulduğu, davacı şirketin davalı şirketin pazarlamasını yapan, işlerini beraber idare eden aralarında organik bağ bulunan bir şirket olduğu, bu durumda davacı şirketin, müflis şirketin borçlarından birlikte sorumlu olacağından, mahkemece davacı şirketin davalı müflis şirketten alacaklı olacağı sonucuna varılmasının doğru olmadığı gerekçesiyle, kararın bozulmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4- İlk derece mahkemesinin bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu davacı şirket yetkilisi tarafından dosyaya sunulan 30.03.2012 tarihli ana protokol ve 15.12.2014 tarihi protokolde davacı şirketin müflis şirket tarafından kendi SGK’lı çalışanları üzerinde kurulmuş bir şirket olduğu, müflis şirketin davacı şirketi bizzat işletecek olduğu, borcu ödendikten sonra da şirketi borçsuz devralacağının belirlendiği, davacı şirketin davalı şirketin pazarlamasını yapan, işlerini beraber idare eden aralarında organik bağ bulunan bir şirket olduğu, bu durumda davacı şirket, müflis şirketin borçlarından birlikte sorumlu olacağından davacı şirketin davalı müflis şirketten alacaklı olamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

5-Bu karara karşı süresinde davacı şirket yetkilisince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile kesin bozma doğrultusunda karar verildiği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla davacı şirket yetkilisinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.