Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/1916 K.2024/5109

1- İlk Derece Mahkemesince tapu iptal ve tescil davasında yapılan yargılama sonunda, davacı ile davalı arsa sahipleri arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde 172 ada 133 ve 134 parsel sayılı taşınmazların üzerinde inşaat yapılmasına karar verildiği, iki parselin tevhidinden sonra 197 ve 198 parsellerin oluştuğu, 197 parselin nakıs parsel olarak davacının inşaat projesinin dışında kaldığı, söz konusu parselin nakıs olarak ayrılması ve inşaat projesine dahil olmamasında arsa sahiplerinin bir dahiliyesi bulunmadığı, tamamen idarenin tasarrufundan kaynaklandığının anlaşıldığı,

davacı yüklenicinin 198 no.lu parsel üzerinde 5982 m² inşaat yaptığı, 197 no.lu parsel nakıs parsel olarak ayrıldığından inşaat yapılmadığı, bu nedenle davacı zarara uğrasa da, daha az inşaat yaptığından arsa sahiplerine de aynı oranda az alan düştüğünden arsa sahiplerinin de zarara uğradığı,

davacının sadece 198 nolu parsel üzerinde inşaat yapabildiği ve inşaatın yapılabildiği ana taşınmazın da arsa sahipleri tarafından davacıya devredildiğinden arsa sahiplerinin üzerilerine düşen edimi ifa ettikleri, arsa sahipleri edimlerini ifa ettiklerinden ve nakıs parselin davacıya ait olacağına dair 2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde bir hüküm bulunmadığından davacının sözleşmeden kaynaklı olarak nakıs parselde hak iddia etmesinin mümkün olmadığı, davacının tescil istemini ileri sürdüğü davalı şirketin tapuya güven ilkesinden yararlanan 3. kişi olduğu,

nakıs parseli davalı arsa sahibinden 12.10.2021 tarihinde satın aldığı, arsa sahipleri ile 2010 yılında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden davalı şirketin bilgisinin olduğunu ispata yarar bir delilin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.