Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/2146 K.2025/2539

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile aralarındaki sözleşmenin davalı tarafından haksız yere iptal edildiğini belirterek sözleşme için yaptığı masrafları ve zararını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ihaleye çıkılıp sözleşme imzaladıktan sonra vatandaşların dava açtığını mücbir sebep sayılması gerektiğini kusurlarının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sözleşme için yapılan masrafların kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusu kabul edilerek ihalenin iptal edilmesinden sonra yapılan masrafların talep edilemeyeceği gerekçesi ile bu masraflar düşülerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde: İhalenin iptal edilme tarihinden sonra yapılan ve hükmedilmeyen 108.223,70 TL masrafında kendilerine verilmesi gerektiğini beyan etmektedir. 2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; İhalenin iptal edilmesinde kusurunun bulunmadığını, davacının masraflarının kendilerinden tahsil edilmesinin doğru olmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. 1.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının değerlendirilmesinde; miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar,6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen miktar 108.223,70 TL olup 2024 tarihli Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının değerlendirilmesinde; Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, taraflar arasındaki sözleşmeye konu alanın ihale tarihinden önce yeşil alan olarak ayrıldığı ve belli şartlar dahilinde bir projeye konu olabileceği ancak buna rağmen şartları sağlanmayacak şekilde ihaleye çıkıldığı davacı yüklenicinin sözleşmenin gerçekleşeceğine olan inancı ile sözleşme kapsamında yaptığı harcamaları talep edebileceği anlaşıldığından davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR