Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/2359 K.2025/103

İlk Derece Mahkemesince, el atmanın önlenmesi davasında, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin mahkeme kararı ile geriye etkili şekilde feshine karar verildiği, söz konusu kararın kanun yollarından geçerek kesinleştiği, yüklenici kooperatifin üyesi olan davalının dava konusu taşınmazda yasal hakkının olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin gerekçeli kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesince; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı, süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacı arsa sahibi ile dava dışı yüklenici kooperatif arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin mahkeme kararı ile geriye etkili şekilde feshine karar verildiği, kararın kanun yollarından geçerek kesinleştiği, kooperatif üyesi olan davalının yüklenici kooperatiften gayrimenkul satış sözleşmesi uyarınca satın aldığı dava konusu taşınmazda korunmaya değer yasal hakkı olmadığından davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de, İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazın arsa bedeli üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, arsa payı ve yapı bedelinin birlikte değerlendirilmesi sonucu elde edilen değer üzerinden vekalet ücretine hükmedilerek karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.