Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/2499 K.2024/3455

1- İlk Derece Mahkemesince; sıra cetvelinde şikayetçiye 14. sırada yer verildiği, kendisinden önce şikayet olunan dışında 12 alacaklının daha bulunduğu, kendisine pay ayrılamayacağı, rehin bedelinin rehin alacaklısının dahi alacaklarını karşılamaya yetmediği, bu nedenle şikayetçinin hukuki yararı olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince; istinaf başvurusunun kabulüyle kararın kaldırılmasına, bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi ya da rehni bulunan alacaklının, sıra cetvelinin iptalini istemekte hukuki yararı olduğu, somut olayda, şikayetçinin icra takibinde, rehin sözleşmesinde belirtilen limit kadar tahsilat yapma hakkına sahip olduğu ve rehin bedelini aşan satış tutarları bakımından rüçhan hakkına sahip olmadığı,

bu nedenle rehin sözleşmesinde belirtilen limit tutarı olan 872.666,64 TL'nin haciz ve paraya çevirme masrafı ile birlikte şikayet olunana ödenmesi, kalan bakiye bedelin bulunması halinde haciz tarihleri dikkate alınarak sıra cetveli düzenlenmesi yönünde karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, yeniden karar verilerek şikayetin kabulüyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde taraf vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3.1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre şikayet olunan vekilinin tüm, şikayetçi vekilinin aşağıdaki paragraf dışında kalan diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3.2. Bölge Adliye Mahkemesince, rehin sözleşmesinde belirtilen limit tutarı olan 872.666,64 Türk Lirası'nın haciz ve paraya çevirme masrafı ile birlikte şikayet olunana ödenmesi, kalan bakiye bedelin bulunması halinde şikayetçiye ödenmesi gerektiği dikkate alınarak sıra cetveli düzenlenmesi yönünde karar verilmesi gerekirken, kalan bakiye bedelin bulunması halinde haciz tarihleri dikkate alınarak sıra cetveli düzenlenmesi şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 nci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesi düzeltilerek onanması gerekmiştir.