Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/2506 K.2024/5024

1-Davacı banka tarafından açılan davalarda, davalının idare tarafından gösterilen mahalle taşıma yapmadığı, sözleşme eki Kanalizasyon İnşaatına Ait Özel ve Teknik Şartnamesinin 26. maddesi ile İçmesuyu İnşaatına Ait Özel ve Teknik Şartnamenin 9. maddesi uyarınca gösterilen yere yapılmayan taşımalara bedel ödenmeyeceği için davalıya yapılan tüm taşıma ücretinin iadesi talep edilmiştir. Yüklenici tarafından açılan, birleşen iki davada ise bu alacak kalemlerinden dolayı iş sahibi davalıya borçlu bulunulmadığının tespiti talep ve dava edilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesince, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl davanın kısmen kabulüne, iş sahibi banka tarafından açılan birleşen 2004/722 Esas sayılı davanın reddine, yüklenici tarafından açılan birleşen 2004/873 Esas sayılı davanın usulden reddine, yüklenici tarafından açılan 2004/1320 Esas sayılı davanın kabulüne karar verilmiştir.

3-İlk Derece Mahkemesinin kararı taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 24.11.2022 tarihli, 2022/1670 Esas, 2022/5484 Karar sayılı ilamıyla "...mahkemenin gerekçesinde yazılı olduğu şekilde yüklenici şirkete iş sahibi banka tarafından yüklenicinin kazı miktarına göre çok yetersiz kapasitede kesin döküm alanı gösterilmesi halinde, akdin gereği gibi ve zamanında ifasını tehlikeye sokan her hali yüklenici iş sahibine derhal haber vermeye mecbur olduğundan, yüklenici bu durumu iş sahibine genel ihbar yükümlülüğü kapsamında bildirmelidir.

Yüklenici iş sahibine karşı genel ihbar yükümlülüğünü yerine getirmezse doğacak sonuçlardan kurtulamaz. Dosya kapsamında genel ihbar yükümlülüğünün yerine getirildiği iddia ve ispat edilmiş değildir.

Bu nedenle mahkemenin birleşen 2004/722 ve 2004/1320 Esas sayılı davalarla ilgili gerekçesi hukuki ve yerinde görülmemiştir.O halde mahkemece bozmadan sonra alınan bilirkişi raporundaki tespit doğrultusunda, iş sahibi banka tarafından açılan birleşen 2004/722 Esas sayılı davada davanın kabulüne, yüklenici tarafından açılan birleşen 2004/873 Esas sayılı davada menfi tespit isteminin yüklenici tarafından kalıcı depo alanına taşındığı belirlenen %10’luk miktara tekabül eden 74.288,74 TL üzerinden kabulüne,

yüklenici tarafından açılan birleşen 2004/1320 Esas sayılı menfi tespit davasının ise reddine karar verilmesi gerekir" gerekçesiyle tarafların diğer temyiz itirazları reddedilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4-İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; asıl davada Mahkemenin 2009/54 Esas sayısında verilen 2021/497 karar sayılı, 23.06.2021 tarihli önceki karar kesinleştiğinden, yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/722 Esas sayılı dosyasında davanın kabulü ile; 315.385,16 TL’nin temerrüt tarihi olan 25.01.2002 tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline, birleşen Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/873 Esas sayılı dosyasında davanın kısmen kabulü ile; davacının, davalıya 74.288,74 TL borçlu olmadığının tespitine, birleşen Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/1320 Esas sayılı dosyasında davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı taraf vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı,mahkemece kesin bozma doğrultusunda karar verildiği anlaşılmakla, taraf vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.