Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/2800 K.2024/4530

1-İlk Derece Mahkemesince; taraflar arasında akdedilen hizmet alım sözleşmesi uyarınca verilen teminat mektubunun iadesi, ihale konusu işte çalışan personelin kıdem tazminatını ödeme yükümlülüğünün davalı kuruma ait olduğunun tespiti ve hak ediş bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkin davada, yasal mevzuat hükümleri ve davalının sorumluluğu ile rücuya ilişkin sözleşme maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; sözleşmedeki yükümlülükler davalı tarafça yerine getirilmeden kesintisi yapılan son hak edişin davacıya ödenmesi ve teminat mektuplarının iadesinin mümkün olmadığı, davalı tarafça son hak edişten kesinti yapılmasında ve teminat mektuplarının iade edilmemesinde yasaya ve sözleşme hükümlerine aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2-Bu karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince; taraflar arasında akdedilen sözleşmenin ilgili hükümleri uyarınca kıdem tazminatı da dahil olmak üzere, işçilerin İş Kanunu ve diğer mevzuattan doğan sorumluluklarının yükleniciye ait olduğunun taraflarca kabul edildiği,

alt ve üst işveren, işçiye karşı dış ilişkide birlikte sorumlu olup, iç ilişkide ise tarafların serbest iradeleri ile düzenlemiş oldukları sözleşme hükümlerinin kendilerini bağlayacağı, öte yandan davacının sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirmemesi sebebiyle davalı tarafından bakiye hak ediş ödemesi ve teminat mektubunun iadesinin gerçekleştirilmediği, ancak TEİAŞ Genel Müdürlüğü'nün 09.09.2019 tarihli yazısı ile eski ihale 1 yıllık olduğundan yapılan sözleşmeye göre işin bitiminde SGK'dan "İlişiksiz Belgesi" ile çalışan personellerden kıdem tazminatını aldıklarına dair "ibranamelerin" sunulduğu,

firmanın müdürlükte bulunan teminat mektuplarının iadesi için Ziraat Bankası ve Kuveyttürk Bankasına yazılan yazıların da eklendiğinin bildirilmesi karşısında, davacının teminat mektubunun iadesine yönelik istem yönünden davanın konusuz kaldığı gözetilerek, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle kararın kaldırılmasına,

davacının kıdem tazminatı ödeme yükümlülüğünün bulunmadığının tespiti ile bakiye hak ediş alacağının tahsiline yönelik davanın reddine, davacının teminat mektubunun iadesine yönelik davası konusuz kaldığından esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı, davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3.1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3.2. Davalı vekilinin vekalet ücreti yönünden yapılan temyiz sebeplerinin incelemesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince yeniden hüküm kurulduğuna göre istinaf karar tarihindeki AAÜT uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir.

Buna göre 19.200,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde 15.350,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2 maddesi gereğince kararın hüküm fıkrasının 6. maddesindeki "6-Davalı kendisini vekil ile temsil ettirmekle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 15.350,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine," ibaresi çıkarılarak,

hüküm fıkrasının 6. maddesi yerine "6-Davalı kendisini vekil ile temsil ettirmekle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 19.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine," ibaresi eklenmek suretiyle hükmün değiştirilmiş bu haliyle düzeltilerek onanması gerekmiştir.